Mammad Araz
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Elə ki, əlimi qoydum yəhərə,Kəhər öz yerində oynardı həmən.
Sara xanımAzərbaycan torpağındaBir səs gəzir,
Vardı günlərimizVardı günlərimiz varlığa bənzər,Üfüqlü, səmalı, günəşli, qarlı,
«Qaraçı»Bu gün neçə ünvan düşdü yadıma,Neçə itik güman düşdü yadıma,
YerlərƏgər ad sırası gəzsək həyatda,Əgər yer davası düşsə şerdə,
İtə daş atmaGəl, itə daş atma,Daş atma, bala!
TelefonBu gün telefona yazığım gəlib,Bir vaxt həmdəm olan indi yad olub.
OlarmışÖyünəsi bircəm idin, birimdin,Yön tutası qibləm idin, pirimdin.
Tarixçi aliməÇox da tərifləmə bu qalaçanı,Babalar adından danışma çox da.
Dünya sənin, dünya mənim...Bir taleyin oyununda cütlənmiş zərik,Yüz il qoşa atılsaq da, qoşa düşmərik.
GetdilərMərdi yıxılmağa qoymadı mərdlər,Hayına, sayına yaraq getdilər.
Daş harayıVaqif Bəhmənliyə*«Xudafərin su altında qalacaq» – dedin:
Yaşat məniBu dünyada qurmaq çətin, yıxmaq asan,Bir təkanla dağ yıxılar, yıxan olsan.
Qalır hələUstad Şəhriyara*Dönən döndü, yenən yendi dönməzliyə,
QalmadıMəndən bu dünyaya nə qaldı görən?Bir odlu, ocaqlı oda qalmadı.
Yaşamaq budurmu?Hər gün çıxdığımız çıxılmaz yoxuş,Bu yenib– qalxmanın mənası yoxmuş.
Çeçen faciəsiAllah, Allah, bu nə dünya, bu nə bəşər?!Gözgörəti insan yanır, insan ölür:
GecikdiMən tale-bəxt oyununda naşıyam,Bu torpağın yumruq boyda daşıyam.
Sevgi nəğməsiBir sevgi nəğməsi yaradım deyə,Bu axşam bulanıb, duruluram mən.
Necə unudum səni...Baxıram ev-eşik boşdur elə bil,Səninlə varım da, yoxum da gedib.
Oxuyan Təbriz(Aşıq Hüseyn Cavanla İstisu*yaylaqlarında görüşümüzdən təəssürat)*
Payız nidasıSənə də qar yağdı, güvəndiyim dağ!Sən də örənidin, a yaşıl yamac!
Gül – töhfələrBu qədərgüllərə uyma, gül balam,
Bir gecə...Bir gecə ölümlə baş-başa yatdım,Bir gecə qoymadım işıqlar sönə.
Təəssüfə təəssüf...Dünən biri vaxtsız köçdü dünyadan,Təəssüflər ünvanına axışdı.
Qurd xasiyyəti(ovçu söhbətlərindən)*Qurdlar yatışarlar ağız-ağıza,
El üçün ağlayan...Qonşuda ağlayan bir uşaqYuxuma daş atdı
ŞahdağıQar əridi, sinən coşdu sinəmtək,Nə gözəldir ilk baharın, Şahdağı.
Bir qəbir yanındaBirdən elə bil ki,bir səs eşitdim,
Yoxdu özgə umacağımYolum düşdü Şahbulağa payızda,Gəlib çıxdım ocaq üstə, pay üstə,