Nayyir Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد
Ghazal 86محتسب با ساغر می گر مرا سر بشکندبا کم از سر نیست ز آن ترسم که ساغر بشکند
Ghazal 107بپای دار کشد محتسب ز میکده مستمخدا کند که نگردد رهاقرا به زدستم
Ghazal 111به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارمبرو از سر من ای سر که هوای سر ندارم
Ghazal 114سر گران تا کی ز من ساقی بده رطلی گرانمکز سبک مغزی ز پای افکند دور آسمانم
Ghazal 117خون شد دل از علایق ناسوت کثرتمساقی به گردش آی بده جام وحدتم
Ghazal 123بگذار تا بماند چشمم به رهگذارانپاداش آنکه نشناخت قدر وصال یاران
Ghazal 131سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شدهایعهد دیرینه نپای و گله نشنو شدهای
Ghazal 14در پردهٔ حُسن روی تو شد پردهدر مراای وای اگر ز پرده درآید به در مرا
Ghazal 15جدا از چشمِ او ، تن در تب و جان بر لب است امشبشبی کاو را ز پی صبحی نباشد آن شب است امشب
Ghazal 28مگر قدم به ره عشق هشتن آسان استسر سران جهان ریگ این بیابان است
Ghazal 29همه را چشم عنایت زتو شیرین پسر استمن تعنت نکنم هرچه تو باری شکر است
Ghazal 31نوش لب یار نیم خند استدوشان دلان بهار قند است
Ghazal 32ما را به در میکده دادند اقامتای زهد ریایی بروی رو به سلامت
Ghazal 33بهای قند چه داند که در جهان چند استکسی که همدم آن پسته شکر خند است
Ghazal 51نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشددرِ دولت است بگذار همیشه باز باشد
Ghazal 53رنجه مباش ، ار دل ، از تو در گله باشدمرغ گرفتار تنگ حوصله باشد
Ghazal 56یاد موی توام از دیده به در مینرودخط محویست که از روی قمر مینرود
Ghazal 65جز دل ما که ز یاد تو به پرواز آیدکس ندیده است کبوتر پی شهباز آید
Ghazal 87بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیرگر به کیش تو گناه است ترحم با سیر
Ghazal 106که برگذشت که خون میرود ز چشم ترمچه شعله بود که از پا گرفت تا به سرم
Ghazal 113دل گسست از من و با چشم تو پیوست به همدشمن و دوست به خونم شد و همدست به هم
Ghazal 124عمر این گردش ایام چه خواهد بودنگر همه زهر بود کام چه خواهد بودن
Ghazal 8صنما نه میل مسجد نه سر کنشت ما راکه قمار عشق از این غم همه داد گشت ما را
Ghazal 23گر باده کشانرا طرب از باده ناب استروی تو بصد بار مرا به ز شراب است
Ghazal 37صنما زخم دل از چاره اغیار گذشتزلف بگشا که دگر کار دل از کار گذشت
Ghazal 41تا دل من ریش و لعل و نمکین استریش به از مرهم است گر نمک این است
Ghazal 44آن نه مست است که می خورد و ببازار افتادمست آن بود که در خانه خمار افتاد
Ghazal 47سرخوشانی که شراب لب مستانه زدندسنک بر جام و خم و ساغر و پیمانه زدند
Ghazal 50خون من جای می ار خورد لبش نوشش بادلیک عهد لبش امّید که در گوشش باد