Ghazal 217

ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟ای فیض فضل نامتناهی،چه گویمت؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 220

عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجردای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 224

جام در پای صراحی سر نهادگریه ای میکرد از بهر رشاد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 225

دریغ باشد ازین چار سوی کون و فسادبرون رویم، نبرده متاع خود بمراد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 227

ما همه شیداییان بودیم و مستان وداد«زاد فی الطنبور نغما» حسن او چون جلوه داد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 232

نگین سلیمان بدیوان که داد؟سریر سلاطین بدربان که داد؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 237

ز ذوق عالم عرفان کجا خبر داردکسی که همت دون،فکرمختصردارد؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 240

آن خواجه سر بشر نداردپیداست که رو بشر ندارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 241

مرا سودای او دیوانه داردخراب ومست آن جانانه دارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 242

بپیش اهل سیادت سعادتی دارددلی که از همه عالم فراغتی دارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 244

هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارددل ما در دو جهان بی تو فراغی دارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 249

تا که از جور زمان بر جگرم ریش رسد؟حق بفریاد دل خسته درویش رسد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 250

چو عکس مشرق صبح ازل هویدا شدجمال دوست ز ذرات کون پیدا شد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 260

مست و مستور ندیدیم و گر هم باشداین چنین نادره در ملک جهان کم باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 261

مظهر ذات و صفت آدم و عالم باشدجام جم راکه شنیدی دل آدم باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 262

تا دل آشفته آن زلف پریشان باشددل شوریده من واله و حیران باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 272

درمان طلب کردم بسی،این درد را درمان نشدوندر پی سامان شدم،آخر سر و سامان نشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 298

منگر بعاشقان،که ز صد یک نشان نماندمعشوق را ببین که ز صد یک نشانه ماند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 308

بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمودجمله ذرات جهان محو شد از عین شهود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 313

ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دودچه چاره سازم و درمان من چه خواهد بود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 314

زلفت شب قدرست،زهی سایه ممدود!رویت مه بدرست،زهی طالع مسعود!

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 328

تا جهاندار، جهاندار جهان خواهد بوددل ما عاشق آن سرو روان خواهد بود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 332

صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بودکارش نکو بود اگرش جست و جو بود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 333

چون حسن دلاویز تو در جلوه گری بودکار دل بیچاره من پرده دری بود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 343

بانگ مستان خرابات فنا می آیدراست بشنو،ز سر صدق صفا می آید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 345

بوی عشق از نفس باد صبا می آیدشادمانم که ازو بوی ولا می آید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 349

درد مرا نوبت درمان رسیدکار من از عشق بسامان رسید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 360

گدایی می کنم زان یار دلبرگهی بر بام باشم، گاه بر در

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 369

ساقیا، مست خرابیم، بما جامی آرپیش ما شیشه می آر ولی عذر میآر

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 370

ساقی، بیار باده، که تلخست انتظارچون من خمار می شوم، از بهر من خم آر

Qasim AnvarGhazal1 min