Qit'a 13

یا رب، بحق لطفت کو جان عاشقان رابهر ظهور اسما پیدا کند مظاهر

Qasim Anvar1 min
Rubai 13

یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :هان!تانکنی به مهرورزی پیوند

Qasim AnvarRubai1 min
Rubai 14

آن روز که این گنبد مینا بستندوین طارم نه سپهر اعلا بستند

Qasim AnvarRubai1 min
Rubai 17

از بهر تو آمدم ببازار وجودوز بهر تو می روم بر آثار وجود

Qasim AnvarRubai1 min
Rubai 19

معشوقه به هر صفت که آید به ظهوراز ظلمت محض، یا خود از خالص نور

Qasim AnvarRubai1 min
Rubai 20

ای ساعد لطف شاه از روح تو بازمحبوب خدا،طایر عالی پرواز

Qasim AnvarRubai1 min
Ənisül-arifin, 21

شیخ عالم، آفتاب اولیاپیشوای دین، صفی الاصفیا

Qasim Anvar3 min
Ghazal 21

«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 22

هرچه آن می رود از حد سمک تا بسمافاعلش را نتوان گفت که چونست و چرا؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Rubai 25

گر کافر و مؤمنم،که بر دین توامگر نیک و بدم، بنده مسکین توام

Qasim AnvarRubai1 min
Ghazal 31

بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی رابباد داد ورقهای درس و فتوی را

Qasim AnvarGhazal1 min
Rubai 31

ای دلبر دلدار، طلب گار توایمای منبع انوار، طلب گار توایم

Qasim AnvarRubai1 min
Ghazal 35

ای چشم تو در شوخی سرفتنه دوران‌هاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحان‌ها

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 36

بیادت زنده ام، اینست مشربمدامت بنده ام، اینست مذهب

Qasim AnvarGhazal1 min
Rubai 38

بر گریه و بر زاری من رحمت کنبر مفلسی و خواری من رحمت کن

Qasim AnvarRubai1 min
Ghazal 49

ای از جمال روی تو تابنده آفتابوی آفتاب روی ترا بنده آفتاب

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 50

ای پرتو جمال ترا بنده آفتابوز پرتو جمال تو فرخنده آفتاب

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 56

مرآت اوست جمله ذرات کاینات«یا عاشقین، قوموا، حیوا علی الصلات »

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 57

عشق ما را هزار فن آموختعشق ما را هزار حله بدوخت

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 60

ما پیش شمع روی تو پروانه وار مستجان در سماع عشق ز معشوقه الست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 62

این همه موج بی کران ز چه خاست؟عشق با دست و جان ما دریاست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 67

خورشید منور ز جمال تو هویداستدر مشرب عذب تو چه گویم که چه سرهاست؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 71

ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاستهزار شکر که دل در مقام صبر و رضاست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 74

مهربان یار وفاپیشه کجا رفت و کجاست؟که جمالش همگی نور دل و دیده ماست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 75

«و هُوَ مَعَکُم» گفت از این معنی چه خواست؟یعنی جان‌ها در بقای حق فناست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 96

اگر در مغز، اگر در پوست یارستبهرجایی که هست آن یار غارست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 101

امروز بهرحال به از دی و پریرستعالم همه پر عنبر سارا و عبیرست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 106

بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 107

جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمستلطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 108

غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمستبنام گفتمش: این غم ولی نه غم، نعمست

Qasim AnvarGhazal1 min