Ghazal 6879

بر این مباش که خون در دل نیاز کنیبه قدر مرتبه حسن خویش ناز کنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6907

ای غنچه‌لب که سر به گریبان کشیده‌ایدر پرده‌ای و پرده عالم دریده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6908

آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6918

بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟با بی مروتان چه مروت کند کسی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6927

ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلیاز سادگی ز زخم خس و خار غافلی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6970

تو دست افشانی جان را چه دانی؟تو شور این نمکدان را چه دانی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6974

افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگیدر جنگ دیر صلحی در صلح زود جنگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6987

خاک سیه روز را شمع شبستان تویینه صدف چرخ را گوهر رخشان تویی

Saib TabriziGhazal3 min
Turkic ghazal 2

عاشقین گوز یاشینه رحم ایله مز اول آفتابآغلاماق ایلن آپارماز اود الیندن جان کباب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 11

می‌رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامی‌خلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا

Saib TabriziGhazal1 min
Turkic ghazal 18

داغ اولدی درونیمده منیم ناز محبتمین دورلو صدا ویرمه ده در ساز محبت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 19

تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 29

خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 30

جنّتِ در‌بسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین می‌کند چون به، نمدپوشی ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 40

آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 42

مد احسان است بسم الله دیوان صبح راره به مضمون می توان بردن ز عنوان صبح را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 43

گریهٔ مستانه می‌سازم شرابِ تلخ رامی‌کنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 54

تنگدستی راست سازد نفسِ کج‌رفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره می‌فزاید مار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 58

نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 59

داد سیلِ گریه‌ٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 60

عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 78

بر جگر تا خورده‌ام نیشِ خمارِ نوش رامی‌کنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 79

چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 92

کِی نیامِ پوچ می‌سازد به تمکین تیغ را؟آستین زندان بود چون دستِ گلچین تیغ را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 118

غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 129

دیدنِ لعلِ لبش خاموش می‌سازد مراتنگ‌ظرفم، رنگِ می مدهوش می‌سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 131

نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 135

عشقِ پنهان باعثِ روشن‌روانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 146

شد مسلسل بوی گل، زنجیر می‌باید مرابند لنگرداری از تدبیر می‌باید مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 177

شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا

Saib TabriziGhazal2 min