Ghazal 1498

شور شیرین سخنان در به هم آمیختن استسرمه ناله زنجیر ز هم ریختن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1505

شور دریای سخن از دل پر جوش من استقفل گنجینه معنی لب خاموش من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1516

بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1520

که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1532

از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1539

دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1550

از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1560

نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1566

نغمه‌ها گرچه مخالف بود، آواز یکی استپرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1575

سرو را سرکشی از بار ز بی پروایی استحاصل دست فشاندن به ثمر رعنایی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1579

غوطه در خون زند آن چشم که دیدن دانسترزق دندان شود آن لب که مکیدن دانست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1593

آه کز اهل محبت اثری پیدا نیستزآنهمه سوخته جانان شرری پیدا نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1602

در سیه خانه افلاک، دل روشن نیستاخگری در ته خاکستر این گلخن نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1603

گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیستمژه ام چشم به راه مدد جیحون نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1616

بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1617

از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1630

از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1646

بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1674

خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1694

تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1704

گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1705

جهان به راه شناسان دیده ور تنگ استفضای بادیه بر چشم راهبر تنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1738

رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1768

شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1785

کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1787

دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1811

به آسمان نرسد هر که خاک پای تو نیستفرو رود به زمین هر که در هوای تو نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1840

غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفتخط غبار به افشاندن از کتاب نرفت

Saib TabriziGhazal1 min