Ghazal 9

می‌شوند از سردمهری دوستان از هم جدابرگ‌ها را می‌کند باد خزان از هم جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Turkic ghazal 10

توتولموش کونلوم جام ایله شادان ایلمک اولمازال ایلن پسته نین آغزینی خندان ایلمک اولماز

Saib TabriziGhazal1 min
Turkic ghazal 19

مین دل محزونیله بیر تازه قربانیز هلهزخم تیر غمزه مستینله بیجانیز هله

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 115

کرده‌ام بر خود گوارا تلخیِ دشنام رادیده‌ام در عینِ ناکامی جمالِ کام را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 165

برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 277

اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 281

جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم مادست و تیغ عشق را زخم نمایانیم ما

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 288

صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ماحیرت آیینه از سیماب می جوییم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 495

نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 510

سخن آن است که از جای درآرد دل راحدی آن است که دیوانه کند محمل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 558

خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی رااز دل گرم برافروز شبستانی را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 569

مشرق مهر بود سینه بی کینه ماصاف چون صبح به آفاق بود سینه ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 570

چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ماماه در هاله گرداب شد از گریه ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 590

مبر به جای اطاعت به کار طاعت راگران به خاطر مردم مکن عبادت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 593

چنین که عقل کشیده است زیر بند تراعجب که عشق رهاند ازین کمند ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 595

به صید شیر نر ای بی جگر چه کار ترا؟شکار او نشدن بس بود شکار ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 598

مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 633

بهار شد که ببندند در گلستان راشکوفه پنبه شود گوش باغبانان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 677

بلبل نمی شود به قفس از چمن جدافانوس، شمع را نکند ز انجمن جدا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 729

افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 773

هرگز تهی ز خون جگر نیست جام ماداغ است آفتاب ز ماه تمام ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 780

دل را ز قید جسم رها می کنیم مااین دانه را ز کاه جدا می کنیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 793

دستی که شد به گردش پیمانه آشنادیگر نشد به سبحه صد دانه آشنا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 811

ما نبض شناس رگ جانیم جهان راآیینه اسرار نهانیم جهان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 817

بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 819

در قلزم می همچو حباب است دل مااز خانه به دوشان شراب است دل ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 853

ای حسن تو برق خانمان‌هاعشق تو دلیل آسمان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 878

از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتابتا مگر آید به چشم خلق رنگین آفتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 972

دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1002

باده مرد افکن من معنی روشن بس استساغر و مینای من کلک و دوات من بس است

Saib TabriziGhazal2 min