Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!
Ghazal 2243همت ما را مکانی دیگرستآسمان را آسمانی دیگرست
Ghazal 2520چون به یاد آشیان مرغم صفیری سر کنددانه را سازد سپند و دام را مجمر کند
Ghazal 2572دیده ما سیر چشمان شان دنیا بشکندهمچو جوهر نقش را آیینه ما بشکند
Ghazal 2604در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهندجنت در بسته از لبهای خاموشت دهند
Ghazal 2606گر چنین خوبان صلای جام الفت می دهندبلبل محجوب ما را بال جرأت می دهند
Ghazal 2631دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود
Ghazal 3013فرنگیطلعتی کز دین مرا بیگانه میسازداگر در کعبه رو میآورد بتخانه میسازد
Ghazal 3046دل هر کس به تعظیم سخن از جا نمی خیزدقیامت گر به بالینش رسد بر پا نمی خیزد
Ghazal 3246قطره بیجگری کز نظر ما افتدشور حشری شود و در دل دریا افتد
Ghazal 3328سرو را شیوه رفتار تو از جا ببردکبک را با همه شوخی روش از پا ببرد
Ghazal 3329دل محال است ز ما عشوه دنیا ببردیوسف آن نیست که فرمان زلیخا ببرد
Ghazal 3341روزگار طرب و نوبت غم می گذردماتم و سور جهان زود ز هم می گذرد
Ghazal 3401هر که زشت است همان زشت به عقبی خیزدکور از خواب محال است که بینا خیزد
Ghazal 3475از قضا چشم سیاه تو به یادم آمدقدر انداز نگاه تو به یادم آمد
Ghazal 3496گر به شاهان جهان مسند عزت دادندگوشه ای هم به من از ملک قناعت دادند
Ghazal 3579پند ناصح به جنون من افگار افزودشربت تلخ به بدخویی بیمار افزود
Ghazal 3708زبان شِکوهٔ ما لعل یار میبنددلب پیاله دهان خمار میبندد
Ghazal 3745صراحیی که دم صبح قلقلی داردچو بلبلی است که مد نظر گلی دارد
Ghazal 3764صباح مستی و شام خمار میگذردخوشی و ناخوشی روزگار میگذرد
Ghazal 3793عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟چگونه مشت خسی برق را عنان گیرد؟
Ghazal 3801به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟به لاله و سمن و ارغون که پردازد؟
Ghazal 3925بتان که خون شهیدان چو آب می نوشندکجا ز ساغرومینا شراب می نوشند
Ghazal 3930چو عشق دشمن جان شد حذر چه کار کندقضا چو تیغ برآرد سپر چه کار کند
Ghazal 4003ز ماه نو سفرم تا خبر نمی آیدحضور خاطر من از سفر نمی آید
Ghazal 4022چه شد که دامن یار از کفم رها گردیدکه بوی گل نتواند ز گل جدا گردید
Ghazal 4080عیسی دمی کجاست به درد سخن رسدپیش از دم هلاک به بالین من رسد
Ghazal 4105شوق می از بهار گل اندام تازه شدپیوند بوسه ها به لب جام تازه شد
Ghazal 4138هرگز عنان رشته به گوهر نداده اندشوخی ز حد مبر که ترا سر نداده اند
Ghazal 4161داغ از حرارت جگرم داد میزندآتش به سوز سینه من باد میزند