Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را
Ghazal 96بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق راهست محراب دعا از رخنه دل عشق را
Ghazal 105از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را
Ghazal 147زلف را نبود سرانجامی که میباید مراخط مگر سامان دهد دامی که میباید مرا
Ghazal 183تر نسازد گریه های ابر نیسانی مراجوهر دیگر بود در گوهرافشانی مرا
Ghazal 185خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مراسیل نتواند ز جا کندن ز سنگینی مرا
Ghazal 213می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟
Ghazal 214می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟
Ghazal 223سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه راشد شکستن باعث آبادی این ویرانه را
Ghazal 250حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ماگردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما
Ghazal 260مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟
Ghazal 262با طلب مطلوب را همخانه می یابیم مانور شمع از جبهه پروانه می یابیم ما
Ghazal 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما
Ghazal 324در آن زلف سیه دلهای خونین میشود پیدادرین سنبلستان آهوی مشکین میشود پیدا
Ghazal 367لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را
Ghazal 420بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن راکه بیم راه گم کردن نمی باشد تپیدن را
Ghazal 485آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟این سگ هرزه مرس چند دواند ما را؟
Ghazal 501در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویشدر وطن هر که سبکبار نماید خود را
Ghazal 536چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا
Ghazal 541وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران راکه زر و سنگ تفاوت نکند میزان را
Ghazal 542تازه دارد دل من خار و خس مژگان رااین سفالی است که سیراب کند ریحان را
Ghazal 549غم مردن نبود جان غم اندوخته رانیست از برق خطر مزرعه سوخته را
Ghazal 574کمال حسن کجا، دیده پر آب کجا؟شکوه بحر کجا، خیمه حباب کجا؟
Ghazal 587به شاهراه توکل بود سفر ما رایکی است توشه و زنار بر کمر ما را
Ghazal 588نداد عشق گریبان به دست کس ما راگرفت این می پر زور، چون عسس ما را
Ghazal 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مراسیاه خیمه لیلی است دود آه مرا
Ghazal 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را
Ghazal 739طاقت کجاست روی عرقناک دیده را؟آرام نیست کشتی طوفان رسیده را
Ghazal 747افتادگی برآورد از خاک دانه راگردنکشی به خاک نشاند نشانه را
Ghazal 778عمری است حلقه در میخانه ایم مادر حلقه تصرف پیمانه ایم ما