Ghazal 3694

مرا دل از قد خم زنگ ناک می گرددز صیقل آینه هرچند پاک می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3695

اگر بهانه طفلان تمام می گرددبه بوسه هم لب لعل تو رام می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3697

سری که در ره او بی کلاه می گرددفلک سوار چو خورشید و ماه می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3699

زمانه ساز به رنگ زمانه می گرددپرشکسته خس آشیانه می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3700

ملال در دل بی مدعا نمی گرددز گرد، آب گهر بی صفا نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3701

ز می‌ پرستی خود لاله برنمی‌گرددشب سیاه درونان سحر نمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3702

دل رمیده ملول از سفر نمی‌گرددفتاد هرکه به این راه برنمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3703

نصیب خلق زیاد از نعم نمی گرددز بحر، آب گهر بیش و کم نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3718

جواب نامه ما را صبا نمی آردبه چشم، کاغذی از توتیا نمی آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3722

درین چمن سرسبز آن برهنه پا داردکه چار موسم چون سرو یک قبا دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3731

ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارددل شکسته ما بی زیاد و کم دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3738

چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟که هر نواطلبی برگ عیش ازو دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3741

درین محیط چو غواص هرکه ته داردچو موج به که سر رشته را نگه دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3742

شراب روز دل لاله را سیه داردازین سخن مگذر سرسری که ته دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3744

شکفتگی ز می ناب تازگی داردنشاط در ره سیلاب تازگی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3756

به گرد تربت روشندلان دلیر مگردکه ابر، سینه خورشید را نسازد سرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3761

خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذردچو برق بر خس و خاشاک آرزو گذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3768

ز خط صفای دگر روی یار پیدا کردز داغ، حسن دگر لاله زار پیدا کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3770

به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟نمک به شور قیامت چه می تواند کرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3772

سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3774

دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3776

ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3783

تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3786

اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3797

ز ناقصان خرد من کمال می گیردز زنگ آینه من جمال می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3802

چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازدبه نیم چشم زدن قحطی سر اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3805

کسی که خرده خود صرف باده می سازدز زنگ آینه خویش ساده می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3806

ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3807

دل شکسته عاشق به آه می لرزدهمیشه بر علم خود سپاه می لرزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3812

مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد

Saib TabriziGhazal1 min