Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبشجام پراز شراب شود طوق غبغبش
Ghazal 5054میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرشترکن دماغ جان ز می روح پرورش
Ghazal 5057شوخی که جلوه گاه بود دیده منشچون طفل اشک، روی توان دید درتنش
Ghazal 5058خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروشکز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوش
Ghazal 5063پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویشمردان به دیگری نگذارند کار خویش
Ghazal 5064همچون کمان سخت ز طبع غیور خویشآسوده از کشاکش خلقم ز زور خویش
Ghazal 5067دلدار ماست محو خط مشکفام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش
Ghazal 5068ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویش
Ghazal 5071از ترک مدعاست دل من به جای خویشآسوده ام ز خاطر بی مدعای خویش
Ghazal 5074حسن توغافل است ز قدر و بهای خویشآیینه راخبر نبود از صفای خویش
Ghazal 5075رستم کسی بود که برآید به خوی خویشدر وقت احتیاج بگیرد گلوی خویش
Ghazal 5084از رشته جان تاب برد موی میانشاز رفتن دل آب خورد سرو روانش
Ghazal 5087در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیشصد پیرهن ازتن بود آزردن جان بیش
Ghazal 5090سخن تانگردد چو موی میانشمحال است آید برون ازدهانش
Ghazal 5092اگر چشم کافر فتد برلقایشنیاید به لب غیر نام خدایش
Ghazal 5094شده است از شوق تیغ جان ستانشوبال خضر، عمر جاودانش
Ghazal 5097هرکه بیند به چشم بیمارشمی شود درزمان پرستارش
Ghazal 5105از کفر توان رستن ای یار به آمیزشسجاده تواند شد زنار به آمیزش
Ghazal 5108از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرصره ندارد در دل خرسند استسقای حرص
Ghazal 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خطهر مویی ازتو شد شب عید از هلال خط
Ghazal 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع
Ghazal 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمعبهر پروانه بود انجمن آرایی شمع
Ghazal 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانعبه کف پوچ شد از گوهر دریا قانع
Ghazal 5141شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغاز پرپروانه باشد پرده ساز چراغ
Ghazal 5142هر سرایی را که باشد از دل روشن چراغمیجهد شبهای تار از دیده روزن چراغ
Ghazal 5144جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟کس چرا آب روان را از چمن دارد دریغ
Ghazal 5155صد گره در دل ز بحر تلخرو دارد صدفگریه ها از آب گوهر درگلو دارد صدف
Ghazal 5159نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف
Ghazal 5161کجا روشن شود چشم زلیخا بر تن یوسف؟که عصمت سر زد از یک جیب با پیراهن یوسف
Ghazal 5162ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صاف