Ghazal 2098

دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2109

زان خانه برانداز که از خانه زین خاستچندان ز جهان گرد برآمد که زمین خاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2113

آیینه خورشید دل بی هوس ماستبیداری آفاق چو صبح از نفس ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2114

خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2117

بر هر که نظر می فکنم مست و خراب استبیداری این طایفه خمیازه خواب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2122

روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2123

سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2131

خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2137

پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم استاز خنده بی وقت دل پسته دو نیم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2141

محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان استبیداری حیرت زدگان خواب گران است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2143

چون آینه هر دل که ز روشن گهران استدر نقش بد و نیک به حیرت نگران است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2145

دل نقطه بسم الله دیوان جنون استجان رشته شیرازه فرقان جنون است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2153

تنها نه همین ماه به فرمان خط اوستخورشید هم از حلقه به گوشان خط اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2157

یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟این قطره گرم از دل سوزان که جسته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2159

از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته استاین بار جنون سخت به من تنگ گرفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2167

هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی استهر روز ازین ماه مبارک شب عیدی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2168

تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی استبر گوهر شهوار، صدف کام نهنگی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2172

بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بستیوسف چو نباشد در کنعان نتوان بست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2181

دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟استادگی عکس درین آب روان چیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2187

لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2197

ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2201

قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2204

این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2217

به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2228

بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن استگر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2233

مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2239

ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2264

بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2269

نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2282

عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبحگل به دامن چیند از خورشید تابان همچو صبح

Saib TabriziGhazal1 min