Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم
Ghazal 5853ما نقل باده را ز لب جام کرده ایمعادت به تلخکامی از ایام کرده ایم
Ghazal 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم
Ghazal 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم
Ghazal 5915کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟چون لاله نفس سوخته زین سنگ برآیم
Ghazal 5917از یار ز ناسازی اغیار گذشتیماز کثرت خار از گل بی خار گذشتیم
Ghazal 5929سررشته مهر از می بیباک بریدیمبی دردسر از سلسله تاک بریدیم
Ghazal 5943ازان گشاده جبین جام پر شراب گرفتمعجب هلال تمامی ز آفتاب گرفتم
Ghazal 5945به سینه تخم امیدی چو شوره زار ندارمستاره سوخته ام چشم بر بهار ندارم
Ghazal 5950از باد دستی خود ما میکشان خرابیمدر کاسه سرنگونی همچشم با حبابیم
Ghazal 5954سوخته جانم غم وسیله ندارمداغ دل لاله ام فتیله ندارم
Ghazal 5962همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم
Ghazal 5963تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم
Ghazal 5966خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟
Ghazal 5969دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران
Ghazal 5972شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان
Ghazal 5983کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان
Ghazal 5993فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن
Ghazal 5994از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختنهمچو طفلان هر طرف بهر تماشا تاختن
Ghazal 6010اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن
Ghazal 6011موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن
Ghazal 6052با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدنبی مروت، بی حقیقت، بی وفا خواهی شدن
Ghazal 6054چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟
Ghazal 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن
Ghazal 6065چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن
Ghazal 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
Ghazal 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن
Ghazal 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
Ghazal 6096هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من
Ghazal 6106دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من