Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما
Ghazal 853ای حسن تو برق خانمانهاعشق تو دلیل آسمانها
Ghazal 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست
Ghazal 1009پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است
Ghazal 1023چشم خواب آلودگان در انتظار منزل استدیده بیدار دل آیینه دار منزل است
Ghazal 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است
Ghazal 1045حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل استکج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟
Ghazal 1046زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم استآسمان پر کواکب شیشه پر کژدم است
Ghazal 1071بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است
Ghazal 1098آتش افروز شکر شیرینی پیغام توستزخم پیرای ملاحت تلخی دشنام توست
Ghazal 1125تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده استپیچ و تاب رشته در جان گهر افتاده است
Ghazal 1130دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است
Ghazal 1152بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است
Ghazal 1159هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است
Ghazal 1183شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه استآتش خاکسترآلودم به دامان تشنه است
Ghazal 1197دوستی با کورفهمان حجت نادیدگی استوحشت از فهمیدگان برهان نافهمیدگی است
Ghazal 1215وقت آن کس خوش که لب را بر لب پیمانه بستجبهه را چون خشت بر خاک در میخانه بست
Ghazal 1263گر نمی جوشیم با می از سر انکار نیستغفلت سرشار ما را باعثی در کار نیست
Ghazal 1271شیر مست ماهتابم با شرابم کار نیستماهی سرچشمه نورم به آبم کار نیست
Ghazal 1274وصل زلف او به دست کوشش تدبیر نیستدوری این راه از کوتاهی شبگیر نیست
Ghazal 1285روزگار زندگی نقش بر آبی بیش نیستموج را قسمت ز دریا پیچ و تابی بیش نیست
Ghazal 1320در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیستگرد را دست تصرف بر درون شیشه نیست
Ghazal 1391وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفتدامن سجاده را داد از کف و ساغر گرفت
Ghazal 1552خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده استخس و خاری است که از موج به ساحل مانده است
Ghazal 1556سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده استبوی پیراهن یوسف ز صبا نشنیده است
Ghazal 1578ما نه آنیم که ما را به زبان باید جستیا ز هر بی سروپا نام و نشان باید جست
Ghazal 1582می حرام است در آن بزم که هشیاری هستخواب تلخ است در آن خانه که بیماری هست
Ghazal 1592حال گویاست اگر تیغ زبان گویا نیستشکوه و شکر به فرمان زبان تنها نیست
Ghazal 1634هر که باریک شد از فکر، توانایی یافتهر که افتاد ز پا، پنجه گیرایی یافت
Ghazal 1642لب لعل تو ز خون دل من جام گرفتسرو قد تو ز آغوش من اندام گرفت