Ghazal 4240

آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4241

غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بودبر هر دری که روی نهادیم بسته بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4244

هر کس که در نماز به روی و ریا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4245

هر جا حدیث خامه من بر زبان رودبلبل چو بیضه در بغل آشیان رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4248

آزاده چون مسیح بر افلاک می روداین منزل از کسی است که چالاک می رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4253

رفتی و خط و خال تو از دل نمی‌روداین نقش دل‌نشین ز مقابل نمی‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4261

آنجا که خنده لعل ترا پرده در شودطوطی چو مغز پسته در شکر شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4263

از نور وحدت آن که دلش بهره ور شودکی از هجوم ذره پریشان نظر شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4266

در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4267

وقت است از شکوفه چمن سیمتن شودهر خار خشک یوسف گل پیرهن شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4270

جوش درون کم از دو سه تبخال چون شوددریا تهی به چشمه غربال چون شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4273

از می چو آن غزال، سیه مست می شوددر جلوه هر که بیندش از دست می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4279

جان از وداع سبکتاز می شودلوح مزار، شهپر پرواز می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4283

از جلوه تو سنگ سبکبال می شودآتش ز خوی گرم تو پامال می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4284

روشن دلم ز باده گلفام می شودظلمت برون ز خانه به گلجام می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4291

تسکین دل به شور محبت نمی‌شوداین داغ، خوش‌نمک به قیامت نمی‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4293

پایندگی به زور میسر نمی‌شودآب خضر نصیب سکندر نمی‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4294

بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شودرغبت به بوسه لب ساغر نمی‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4302

هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4309

هر کس سخن به دشمن انصاف می دهددر دست زنگی آینه صاف می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4311

خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهدزان راز سر به مهر نشانم نمی‌دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4317

تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4321

صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4322

با عشق انتقام توان ز آسمان کشیدنتوان به زور بازوی عقل این کمان کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4327

هر پرده که از چهره مقصود برافتادشد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4334

کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرداین سوخته تخم از جگر سنگ برآرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4336

آن کس که تمنای بَر و دوش تو داردگر خاک شود دست در آغوش تو دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4345

تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4347

جویای تو با کعبه گل کار نداردآیینه ما روی به دیوار ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4361

نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برداز شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد

Saib TabriziGhazal1 min