Ghazal 6332

نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6333

به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کنازین خرابه چو سیلاب رو به دریا کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6339

کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6340

قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6345

صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6352

رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6354

ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6357

ز نقش چپ رود آب سیه به جوی نگینز نقش راست نگردد سیاه روی نگین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6367

بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6368

پیش قضای حق دم چون و چرا مزندر بحر بی کنار عبث دست و پا مزن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6371

دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6373

ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6381

دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6382

از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6383

از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمین‌گیر سر مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6385

بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6386

عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6389

در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6394

دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟یک کوچه است زلف ز راه دراز من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6399

فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6402

آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6407

گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6410

افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6428

جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6430

لب تشنگی حرص ندارد جگر منخشک از قدح شیر برآید شکر من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6439

گوشه آن نقاب را بشکنورق انتخاب را بشکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6448

بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار اوجنگ باشد گوش و لب را بر سر گفتار او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6449

عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6461

می زند ناخن به دل خار سر دیوار توچون تماشایی نظر بردارد از گلزار تو؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6464

نیست صید لاغر من قابل نخجیر تواز سبکروحی مگر بر خاک افتد تیر تو

Saib TabriziGhazal1 min