Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تشنه جانان را کجا سیراب ساغر میکند؟ریگ در یک آب خوردن بحر را بر میکند
Ghazal 2567غارت صبر از دلم آن آتشینرو میکندگرمی خورشید گل را مفلس بو میکند
Ghazal 2606گر چنین خوبان صلای جام الفت می دهندبلبل محجوب ما را بال جرأت می دهند
Ghazal 2631دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود
Ghazal 2640حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟
Ghazal 2686هرکه میگردد ز اهل ذکر، دانا میشودخاک چون تسبیح شد بینا و گویا میشود
Ghazal 2743صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد
Ghazal 2777نیست از خورشید و ماه این گنبد گردان سفیدز استخوان بیگناهان است این زندان سفید
Ghazal 2792مبادا بر سر من سایه بال هما افتدکز این ابر سیه آیینه دل از صفا افتد
Ghazal 2800مبادا کافر از طاق دل پیر مغان افتد!که رزق خاک گردد تیر چون دور از کمان افتد
Ghazal 2895سر منصور بار آن تیغ بیزنهار میآردنهالی را که خون آبش بود سربار میآرد
Ghazal 2994به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازدزگرداب خطر خود را به مهد راحت اندازد
Ghazal 3044زسوز دل مرا از چشم گریان دود می خیزدازین دریا به جای ابر نیسان دود می خیزد
Ghazal 3102خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشدکه چون از پا فتد بالینش از دست سبو باشد
Ghazal 3152کجا داغ جنون را قدر هر فرزانه میداند؟سمندر نشئهٔ این آتشین پیمانه میداند
Ghazal 3164زخون خوردن اثرهای نمایان باز می ماندز آهو نافه، گفتار از سخن پرداز می ماند
Ghazal 3186کجا از هر مقلد کار ارباب بیان آید؟نیاید از ده انگشت آنچه تنها از زبان آید
Ghazal 3193مرا از غفلت خود بر سر این بیداد میآیدنباشد صید اگر غافل چه از صیاد میآید؟
Ghazal 3238زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شویدکه سبزی را می گلرنگ از مینا نمی شوید
Ghazal 3244آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبدلنگر از سیل و اقامت ز هوا می طلبد
Ghazal 3308در خور مزد فلک کار به آدم داردخوردن نعمت عالم غم عالم دارد
Ghazal 3333جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرداین ترنجی است که بر هر که خورد جان نبرد
Ghazal 3334از سری جوی سعادت که ز دولت گذردتن به خواری دهد از افسر عزت گذرد
Ghazal 3415چه خیال است به تیغش دل بیتاب رسد؟بیخبر بر سر این تشنه مگر آب رسد
Ghazal 3475از قضا چشم سیاه تو به یادم آمدقدر انداز نگاه تو به یادم آمد
Ghazal 3489عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند
Ghazal 3544درد را سوختگان تو به درمان ندهندجگر تشنه به سرچشمه حیوان ندهند
Ghazal 3591خط ازان صفحه رخسار سخنساز شودطوطی از پرتو این آینه غماز شود
Ghazal 3653می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفیدکار شمشیر دو دم می کند ابروی سفید
Ghazal 3668مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبدچو غرقه ای که به هر موجه خطر چسبد