Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش استبا دهان خشک مردن، بر لب دریا خوش است
Ghazal 1013گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش استگر زبان گویا نباشد، دست گویا هم خوش است
Ghazal 1092افسر سر گرمی مهر از فروغ جام اوستخرده انجم سپند روی آتش فام اوست
Ghazal 1257نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیستدر تلاش نام، سیم و زر فشاندن جود نیست
Ghazal 1258(عشق عالمسوز را با حسن و ایمان کار نیستگردن ما در کمند سبحه و زنار نیست)
Ghazal 1375دوش آن نامهربان احوال ما پرسید و رفتصد سخن سر کرد، اما یک سخن نشنید و رفت
Ghazal 1377وقت خط دل کام خود زان لعل روح افزا گرفتدر بهاران می توان داد دل از صهبا گرفت
Ghazal 1565شهد در خانه پر روزن زنبور یکی استشمع هر چند که بسیار بود، نور یکی است
Ghazal 1849دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفتفغان که آب شد آیینه و جلا نگرفت
Ghazal 1874خاطر چو خرم است به صهبا چه حاجت است؟دل چون گشاده است به صحرا چه حاجت است؟
Ghazal 1981امروز قدر نکته موزون نمانده استانصاف در قلمرو گردون نمانده است
Ghazal 2102از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفتاین دل رمیده را به چه تدبیر می گرفت؟
Ghazal 2135مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟ای خانه برانداز، ترا خانه کدام است؟
Ghazal 2165از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده استاین سیل سبکسیر به هر کوچه دویده است
Ghazal 2206تا سپهر کبود سیارستسینه آیینه دار زنگارست
Ghazal 2244وقت ما از ساغر و مینا خوش استوقت ساقی خوش که وقت ما خوش است
Ghazal 3526ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کندبه ازان است که صد میکده آباد کند
Ghazal 3864حیات من سخنهای دلنشین باشدغذای من چو صدف گوهر ثمین باشد
Ghazal 3873به زیر چرخ دل شادمان نمیباشدگل شکفته درین بوستان نمیباشد
Ghazal 4147این آهوان که گردن دعوی کشیدهاندخال بیاض گردن او را ندیدهاند
Ghazal 4527از ناله نی هر کس هشیار نمی گردداز صور قیامت هم بیدارنمی گردد
Ghazal 4790بگیر جام هلالی ز رخ نقاب اندازز رعشه سنگ به مینای آفتاب انداز
Ghazal 5055گردون که زهر می چکد از روی شکرشخون نقابدار بود شیر مادرش
Ghazal 5576شکوه حسن را از دورباش ناز می دانمعیار عشق را از لرزش آواز می دانم
Ghazal 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته امبه بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام
Ghazal 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
Ghazal 5886آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیمشمشیر برق بر جگر مور می زنیم
Ghazal 6075ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کندر برومندی ز قحط برگ و بار اندیشه کن
Ghazal 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستینهر سر موی ترا چین و ختن در آستین
Ghazal 6205فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندنبه شمع دولت بیدار باشد دامن افشاندن