Tofiq Bayram
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
– Salam, şair qardaş, gəlmisən yenə?Hazırıq başına dönüb-dolanaq.
HəmsöhbətYazıçı Hacağa Cümşüdlüyə*Füzuli deyərdi hər kəlməbaşı,
Burda bir insan yatırBurda bir insan yatır,Ləyaqətli bir ağa.
Ananın səsiMədəniyyət sarayında hamı sülhə qol çəkir,Ağ günlərə, səadətə, ürəyində yol çəkir.
Dəzgah arxasındaİşləyir qəlbində şirin bir dilək,Nə əllər yorulur, nə ürək doyur.
Azərbaycan deyəndəVətən mənim bu günüm,Sabahkı toy-düyünüm.
Sənin əlindədir...Əlacım həkimdə, loğmanda deyil,Nə xeyri sübhəcən yüz dərman atım.
MəhəbbətBir masanın arxasında ikimiz,Gələn gündən otururuq yanaşı.
Evə qayıdırıqÇatsaq da rütbəyə, ali savada,Adi fəhlə kimi işləsək də biz,
Vağzalı çalınırBacım Elmiraya ithaf edirəm*Duvağa bürünüb yola düşürsən,
Toy günüƏmim İslamın sevimli nəvəsi*Sonanın toy gününə həsr edirəm*
Keç günahımdanMənə qurban verdin cavanlığını,Nur etdin ömrümün qaranlığını.
Ünvansız şeirBilirəm yerini, ünvanını da,Ancaq görüşünə bel bağlamıram.
Ay keçmiş cəbhəçiBir cəbhəçi dostuma*Bilirəm, köksüylə cəbhələr yaran
Gərək elə yanım...Deyirsən, hissini bir az cilovla,Bir az mülayim ol, hələ uşaqsan.
Ucuzlaşmış kitablar...Bu dükan təklənib günahkar kimi,Çıxıb dükanların sıx cərgəsindən
Vaqifin məqbərəsi önündəZəmanənin hər üzünü görə-görə,“Görmədim” ilə sona çatdı söz vuruşun.
Mehdi Hüseyn küçəsiBir küçə var –Dünyanı
Səməd Vurğun görüşdəKeçən bir tarixi salıram yada,Şirin xatirədir körpəliyimdən;
Atanın arzusuQəşəngdir oğlumun xurmayı saçı,Qaşları qaradır, gözləri qonur.
Oğul məhəbbətiİlk dəfə dünyaya sanki göz açdım,Mən yaşa dolmamış ağıla doldum.
Şair qocalmazDeyirsən şairlər niyə qocalır?Ömür bahar olsa, şair qocalmaz.
Dənizdən gəlirəm...Elə ki, sahilə yanaşır gəmi,Görüş həsrətilə ürəklər əsir.
VurğunVurğunun saçları vaxtsız ağardıGümüş dalğalar qondu başına.
O niyə qocaldı?Vurğunun saçları vaxtsız ağardı,Gümüş dalğalar qondu başına.
Heykəl qarşısındaZəmanə şahları endirib taxtdan,Şeri qartal tək qaldırıb göyə.
Sənətin məcnunuİlahi eşq ilə alışıb yandın,Qəlbin öz odundan gileyli oldu.
Şairin hədiyyəsiŞair saatını açıb qolundan,Sənə bağışlayıb dedi sözünü:
Ruhun şad olsunDedi məzarımı kəndimdə qazın,Yanıma bir fırça qoyun, bir çiçək.
Onun məzarıDöşünə döyərdi o kürsülərdə,Əliylə sinəsi əlbəyaxaydı.