Tofiq Bayram
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Nazim Əfəndiyevə*Min gözün işığı bu gözlərdə var,
Burda bir insan yatırBurda bir insan yatır,Ləyaqətli bir ağa.
Toy məclisindəBarmaqlar, qulaqlar qiymətli qaş-daş,Süzülüb ortalıqda yallı gedir o.
MənlikOyunda təngnəfəs oldu bir kərə,Həkimlər sağaltmaq istədi onu.
Qəhrəman AzərbaycanımYenə var-dövlətin başından aşır,Şöhrətin dünyanı gəzib dolaşır,
Ananın səsiMədəniyyət sarayında hamı sülhə qol çəkir,Ağ günlərə, səadətə, ürəyində yol çəkir.
Şair dostumaÇinar kölgəsində durub son kərə,Ovcuna su alıb içdin bulaqdan.
Qaya və selKeçib dağı-dərəni,Aşıb bəndi-bərəni,
Bacım, sən bəxtiyarsanBacım Svetlanaya ithaf*Nəfəsindən süd qoxusu,
Təzə olsunGəlirsən, müjdələr gəlir səsində,Bütün yer üzünə sevinc yayırsan.
Dəzgah arxasındaİşləyir qəlbində şirin bir dilək,Nə əllər yorulur, nə ürək doyur.
Nazim HikmətəSən Bakıya qonaq gəldin,Xoş ürəklə, gül çiçəklə.
Pərvizin şəkliŞəhərdə gəzdirirdiAnam bu səhər bizi,
Üçüncü şəkilÖvqaf idarəsi. Qapı ağzında bir neçə əyni-başı cırıq kəndli və bir nəfər əli uşaqlı qadın dayanmışdır. İçəri iki məmur və bir də xəzinədar var. Onlar camaatın şikayətini ağızucu dinləyib, onları yola salırlar. Bəzisini də heç eşitmək istəmirlər.*Uşaqlı qadın**
Təbrik çiçəkləriİlk müəllimim Kübra*Əliyevaya ithaf edirəm*
Yaralı nəğməAzərbaycan dramaturgiyasının banisi,*böyük inqilabçı-demokrat M.F.Axundovun*
Vağzalı çalınırBacım Elmiraya ithaf edirəm*Duvağa bürünüb yola düşürsən,
Vaqifin məqbərəsi önündəZəmanənin hər üzünü görə-görə,“Görmədim” ilə sona çatdı söz vuruşun.
Səttar Bəhlulzadənin xatirəsinəO fırça barmaqlar büküldü birdən,O mavi gözlərin işığı söndü.
Oğul məhəbbətiİlk dəfə dünyaya sanki göz açdım,Mən yaşa dolmamış ağıla doldum.
Heykəl qarşısındaZəmanə şahları endirib taxtdan,Şeri qartal tək qaldırıb göyə.
Şairin hədiyyəsiŞair saatını açıb qolundan,Sənə bağışlayıb dedi sözünü:
Zamanın hökmüyləO, harda qazılacaq,Görən hansı ölkədə?
RaketlərRaketlər əriyir, gözünüz aydın!Əriyir qəlblərdə o səksəkələr.
ArzuGəlin bu dünyanın gözəlliyiniNəsildən-nəsilə töhfə saxlayaq.
SahildəQağayılar yaylıq kimiYelləndikcə göy dənizdə,
Bir səhnəÇeşməyim qəfildən düşüb qırıldı,Kəlməni kəlmədən seçə bilmədim.
Nəvəmin kötəkləriCan balam, bu işin nə gözəl işdir,Çıx sinəm üstünə, məni ayaqla.
Şairin şikayətiİştirak edənlərFüzuli
Birinci şəkilFüzulinin evi. Ev orta əsr üslubu ilə döşənmişdir. Məhəmməd Füzuli əynində əba, başında araqçın köhnə həsir üstə əyləşmişdir. Onun qarşısında bir neçə kağız, əlində isə qələm var. Qadını Nərgiz bir az kənarda ayaq üstə dayanmışdır.*Füzuli**