Tofiq Bayram
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Deyirlər kor olub Homer əzəldən,Gözləri seçməyib qaradan ağı.
Sahibsiz ev– A qonşu, bu evin sahibi hanı?– Deyirlər evlənib, köçüb şəhərə.
İki qocaQoca var sinəsi geniş Mil düzü,Adı and yeridir elin, Vətənin.
Min şükürQaz dedi qarğaya: – Çox qarıldama,Hər səsin çıxanda ətim ürpəşir.
Qaya və təpəQumluqdan sal qaya çıxdı bir dəfə,Karxana küncündə atılıb qaldı.
Kürsüdə və həyatdaAğzı köpüklənir yenə kürsüdən:– Köçkünlər, canım da qurbandır sizə.
Bir qəbrə baxarkənOnun əllərinə haram pul dəyib,Başı qarnındaymış, ağlı cibində.
Torpağa andımÇörək doğrayırdım, bıçaq sürüşdü,Kəsdi barmağımı yavaş, yüngülcə.
Qız qalasıBakıda bir qədim Qız qalası var,Bəlkə, qalaların ən göyçəyidir.
ŞöhrətŞöhrət bir sürüşkən, möhtəşəm qaya,Ləl, gövhər parlayır başında onun.
İntizarBir göyün altında gəlib görüşən,O iki taleyi bezar bizimdir.
Həyat vəsiqəmHəkimlər tapşırıb: – Oxuma qəti,Gözlərin tutulur, belə yaramaz.
Onlar və sənNizami komada yazdı,Sən isə
“Qürbət” şairiBir kimsə göndərmir xaricə məni,Şair var, yollara baxır müntəzir.
Odlar yurduMənə Odlar yurdu demiş babalar,Odumdan əriyib qaçır boran, qış.
Vətən sevgisiVətən! Vətən! – dedin hər kəlməbaşı,Sözünün hər biri şirin qənd, noğul.
Ləkəsiz günəşÜzeyir Hacıbəyovun xatirəsinə*Günəşin Vətəni Yer kürəsidir,
Müşfiqin adıAzalır qəlbimdə keçmiş qəm, kədər,Onun bu günündən söhbət açanda.
Qızıl və gümüşİnsan dərə keçib, dağ gəzə-gəzə,Can qoyur tapınca hər qəniməti.
Qarabağ nəğməsiAy Qarabağ, sən qüvvətsən dizlərimə,Qaytar məni gənc yaşına, qurban olum!
İlham təzə olsunGəlirsən,Müjdələr gəlir səsində,
Qoşa qartalO qartal şəninə mən,Nəğmə yazdım sübhə kimi.
Ən gözəlEy könül, umanlar coşsun səsində,Şerin qanad açan günüdür bu gün.
Yuxusuz gecəGecə... Uzaq diyardaQəfil bir mərmi dinir,
Zəfər yaraşırQoy bu şerim sovqat olsunbəxtəvərlərə,
Quşsuz yuvalarBakıda göyərçin yaman azalıb,Görəsən onlara kimdir qəsd edən?
Ağacın bəlasıBürümüşdü dörd yanı onun qolu-budağı,Boy-buxunda ucaydı şəhərin evlərindən.
MarşalımızBəzən sual verir mənə cavanlar,Tarix kitabını gətirib yada:
SahildəQağayılar yaylıq kimiYelləndikcə göy dənizdə,
İblislərAşkarlıq genəldir nur sərhəddini,Dağılıb əriyir dumanlar, sislər.