Tofiq Bayram
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Qramla ölçülür qızıl həmişə,Qapan tərəzidə çəkilir polad.
Qələbə nəğməsiBu gün xalqım şair kimi coşub çağlayır,Sevinc dolu ürəklərdə zəfər səsi var.
Ana dilimQalxıb Şahdağına söz istəyirəm,Çatsın hay-harayım dinləyənlərə.
HəmsöhbətYazıçı Hacağa Cümşüdlüyə*Füzuli deyərdi hər kəlməbaşı,
KəbinNə vaxt bir-birinə can-can dedilər,Harda tapışdılar, kim bilir onlar.
Məhəbbət nəğməsiMübarəkdir dostluğun, sədaqətin bayramı!Polad kimi sarsılmaz bir dövlətin bayramı!
Azərbaycan deyəndəVətən mənim bu günüm,Sabahkı toy-düyünüm.
Sənin əlindədir...Əlacım həkimdə, loğmanda deyil,Nə xeyri sübhəcən yüz dərman atım.
MəhəbbətBir masanın arxasında ikimiz,Gələn gündən otururuq yanaşı.
Toy günüƏmim İslamın sevimli nəvəsi*Sonanın toy gününə həsr edirəm*
Keç günahımdanMənə qurban verdin cavanlığını,Nur etdin ömrümün qaranlığını.
Ünvansız şeirBilirəm yerini, ünvanını da,Ancaq görüşünə bel bağlamıram.
Ay keçmiş cəbhəçiBir cəbhəçi dostuma*Bilirəm, köksüylə cəbhələr yaran
Gərək elə yanım...Deyirsən, hissini bir az cilovla,Bir az mülayim ol, hələ uşaqsan.
Əsgər oğlumaÜzündən öpməyə çatmazdı boyum,Bir az da qalxardım pənxəmin üstə.
Əsgər anası...Ay əsgər anası, gözlərin aydın!Şad xəbər qapını döyməyə gəlib.
Ərik ağacıAtamın əziz xatirəsinə*Hər cür ağac vardı bizim həyətdə,
Ucuzlaşmış kitablar...Bu dükan təklənib günahkar kimi,Çıxıb dükanların sıx cərgəsindən
Vurğun dedim...Vurğun dedim, –Qafqaz dağı
Mehdi Hüseyn küçəsiBir küçə var –Dünyanı
Səməd Vurğun görüşdəKeçən bir tarixi salıram yada,Şirin xatirədir körpəliyimdən;
Atanın arzusuQəşəngdir oğlumun xurmayı saçı,Qaşları qaradır, gözləri qonur.
İnamım, əqidəmYaşaya bilərəm odsuz, ilhamsız,Yaşaya bilərəm çörəksiz, susuz.
Şair qocalmazDeyirsən şairlər niyə qocalır?Ömür bahar olsa, şair qocalmaz.
Nəğmə çələngiSevdiyim sənətkarın şərəfinə*Yığışsın məclisə əhli-ürfanlar,
Dənizdən gəlirəm...Elə ki, sahilə yanaşır gəmi,Görüş həsrətilə ürəklər əsir.
O niyə qocaldı?Vurğunun saçları vaxtsız ağardı,Gümüş dalğalar qondu başına.
ŞöhrətAdam var şan-şöhrət qonaqlığında,Elə məst olur ki, ayılmır qəti.
Sənətin məcnunuİlahi eşq ilə alışıb yandın,Qəlbin öz odundan gileyli oldu.
FərqimizOn beş dekabrda sən doğulmusan,Ay ustad on altı dekabrda mən.