Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Işkun ayağın tolu çekelüm yine hey hayYürekde niçe şerh idelüm gamzeni eyvây
OrucluqDoğrusu, mən aşkar orucumu yeməyə qorxuram. Heç özüm də bilmirəm nədən qorxuram və niyə qorxuram; amma qorxuram.Bax, bunu hamı bilir, mən də bilirəm ki, oruc tutmaqnan, ya oruc yeməknən nə adamı behiştə hurilərin içinə ötürərlər, nə behiştdən qovlayarlar. Bunu hamı bilir.
Azerbaijani poem 3صباحین مبارک السن، چلبی قلاک السنسلام ایله جان یردک، چلبی بزی انطمه
Ghazal 156اگر او او نماید ید رخ چون مه مه و خور خورشود ود از جمالش لش مه و خور خور منور ور
Töhfeyi-Sami, bölmə 202ولد صدق شیخ محمد لاهیجی است و او از جمله خلفای نامی نور بخشیه است و در جوانی از آنجا بیرون آمده و در شیراز رحل اقامت انداخته است و شیخ زاده در آنجا متولد گردیده اند، بسیار بزرگ منش و خموش طبع بوده و چون در مشرب عالی افتاده اکثر اوقات با ارکان دولت حضرت صاحبقران مغفور به تخصیص با شیخ نجم زرگر مصاحب شده از غایت شرب مدام فرق میانه صبح و شام نمیکرد چنانکه از این دو بیت امیدی که در مدح شیخ نجم مذکور گفته معلوم میشودفتنه با خالهاش گشت ای دل
Aşiq əgərçi yarı görüb könlü şad olurAşiq əgərçi yarı görüb könlü şad olur,Amma ki, çərx cövrü ilə namurad olur.
Onsuz gecəSonsuz gecələr cənnətə uğrardım onunla,Dağlardakı sellər kimi çağlardım onunla.
Qasida 198بتی را که بودم بدو روزگاریجدا دارد از من بد آموزگاری
Ghazal 26دلی که درد تو ارزد دوا نمیارزدکسی که مهر تو جوید جفا نمیارزد
Netmişəm məndən, əya sərvi-rəvan, ayrıldınNetmişəm məndən, əya sərvi-rəvan, ayrıldın,Eylədin gülşəni-ömrümü xəzan, ayrıldın.
Ay ellərEllər, ellər ay ellər, ömrümün bu çağında,Səadətin bağında, məhəbbətin bağında,
Rubaiyat, 126ای فاخته مهر چون به تو درنگرمزیبائی طاوس به بازی شمرم
Khosrow and Shirin, chapter 110دلا از روشنی شمعی برافروزز شمع آتش پرستیدن بیاموز
Ghazal 242عیش عیش ما باشد گر تو یار ما باشیمی دهی و می نوشی رازدار ما باشی
Oxutmuram, əl çəkin!Oğul mənimdir əgər, oxutmuram, əl çəkin!Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!
Rubai 14با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است
Other poem 82مزن تیر بر سینه ام ناتوانیکه دارم ولی ناتوان از جدائی
Şerimizin ağsaqqalıQoca Cambul! Ömrün boyuYetim gəzdin o yurtları...
Mən bir zaman şair idimMən bir zaman şair idim,Zirvələrdən zirvələrə
Qeyd edir çiynimdəkiMən həvadan yazmıram, haqqdan gəlir beynimdəki,Ağ varaqlar üstə sonra həkk olur zeynimdəki.
Bu növi qaşü göz olmazBu növi qaşü göz olmaz,Məgər bəxşi-xudadır bu?
Mən olmayandaDözmür dalğalara ömür gəmisi,Sonuncu sahilə çatıram demək.
SəhərGünəş doğdu, yayıldı,Dağlar, daşlar ayıldı.
AndAtabəy bir ay beş gün Canpolad kəndində vaxt keçirdikdən sonra payız yağışları sakit olmuşdu. Atabəy bir axşam yenə də aranlılardan məktub aldı.Məktubda yenə də aranlılar Atabəyin Həmədana qayıtmasını və Arana hakim göndərməsini, nahaq qanların tökülməsinə imkan verilməməsini təklif edirdilər. Gözəl bu təklifdən sevindi. O, Atabəyin aranlılara qarşı müharibə açmayacağına inandı.
Hay-küyİlahi, nə yaman o göylə gedir,göydən qopanları görməyibdimi?
Gecələr məni...Dünyanın ən ağır yolu gecədir,dünyanın ən böyük sevinci səhər.
Pozulaydı səffi-təndən rişteyi-can, kaş kiPozulaydı səffi-təndən rişteyi-can, kaş ki,Getməsəydi əldən ol zülfi-pərişan, kaş ki.
GetdiÖtübdü zimistan, gəlib novbahar,Yetirdi qərinə, sənələr getdi.
Gulshan-i Raz, chapter 35بخاری مرتفع گردد ز دریابه امر حقّ فرو بارد به صحرا
Başa-başA bimürvət, həsrətini çəkməkdənİllər ilə xəstə düşdüm başa-baş.