Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
جهاندیده کشاورزی به دشتیبه عمری داشتی زرعی و کشتی
Ala gözlü bir taksi var1**Bir əl qalxdı, taksi durdu,
Ghazal 2روزگار آسوده دارد، مردم آزاده رازحمتِ سِندان نمیآید درِ بگشاده را
Hamı “sənsiz” oxuyurBir yel əsdi, qızılgülün ləçəkləri töküldü,Budaqları büküldü.
Ghazal 52لبت تا در شکفتن لاله سیراب را مانددلم در بیقراری چشمه مهتاب را ماند
Könül ta kim, ğəmindən aşinadırKönül ta kim, ğəmindən aşinadır,Qərarü səbrdən mütləq cüdadır.
Buludlar nə yaman gözəl olurmuşKomamız meşənin qalın yerində,Dağda salamlardı hər günü babam.
Birini elə, birini belə...Birinin başını deşirik,Deş ki, deşəsən, deşəsən...
Qaya və təpəQumluqdan sal qaya çıxdı bir dəfə,Karxana küncündə atılıb qaldı.
Təklənmiş millətimQoçaqların şan-şöhrətin,Qorxaqların baş töhmətin
İki dəfə doğulanlarDədə-babadan görmüşük ki, insan bir dəfə doğular, bir dəfə də ölər. Şah olsun, hambal olsun. Varlı, ya kasıb olsun. Adam bir dəfə doğular.Amma indi görürsən ki, bir dəfə nədir, elə adamlar var ki, iki dəfə, ya bir neçə dəfə doğulurlar. Özü də beləsi bir deyil, iki deyil, çoxdur. Uzağa getməyək, lap bizim qapıbir qonşumuz montyor Qələndər!
Gecikmiş məhəbbət mahnısıSən gizli gəlmisən ömrümə, inan,Bu gizli eşq ilə yaşayacağam.
Ghazal 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مراویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا
Rubai 54آن دل که ز دیده اشک خون راند رفتو آن جان که وجود بر تو افشاند رفت
Qasida 30یا من علت بتربته رتبه النجفتو در شاهواری و خاک نجف صدف
Jam-i Jam, chapter 20نامهٔ اولیاست این نامهمبر این را به شهر هنگامه
Şol kuş ki tutgan kuşnı âzâd kılurŞol kuş ki tutgan kuşnı âzâd kılurSanma ki dünyede ol az ad kılur
Qız mütribləriMəlumdur ki, camaatımız drama teatrosuna kəmmeyl gəlir. Hətta Mirzə Fətəli kimi ustadımızın əsərləri də camaatı teatroya o qədər cəlb eləmir, nə qədər ki, gərək edəydi. Bunun səbəbi hər nədirsə, onda işimiz yoxdur.Sözümüz çarə üstədir ki, nə eyləyək camaatı teatroya çəkək?
Ənisül-arifin, 13هر کرا دلق ریا در بر بوداز سگان کوی واپس تر بود
Ghazal 197علت غایی ز امر کن فکان ما بودهایمجمله اشیا را حقیقت، جسم و جان ما بودهایم
Töhfeyi-Sami, bölmə 222از آدمی زاده های یزد است وجوانی پاکیزه رای و متقی، با وجود آنک علم حساب را نیکو میداند از غایت سلامت نفس اصلا در مهمات دیوانی دخل نکرده و باندک زراعتی که دارد اوقات میگذراند و گاهی بشعر مشغولی مینماید بیانی تخلص میکند این رباعی از اوست:ز اندازه برون بی سر و سامانی من
Ta niqab arizinə zülfi-dütadən saldıTa niqab arizinə zülfi-dütadən saldı,Məni ol mahliqa şurü həvadən saldı.
AyrıldıqAyrılıq oduyla solanlar oldu,Əlləri qoynunda qalanlar oldu,
Qasida 178هر آنچه هست نهان از منجمان جهانز رای روشن شاه زمانه نیست نهان
Ghazal 69مرا فرسوده غم چند داری؟به عشوه تا کیم خرسند داری؟
Bilsən sənə, ey gül, nə qədər hörmətimiz varBilsən sənə, ey gül, nə qədər hörmətimiz var,Bir gün yetərik vəslə, əgər qismətimiz var.
Bahar ürəyimdədirBu əvəzsiz, bu gözəlDiyar ürəyimdədir.
Rubaiyat, 154آب ارچه نمیرود به جویم با توجز در ره مردمی نپویم با تو
Khosrow and Shirin, chapter 83نکیسا چون زد این طیاره بر چنگستای باربد برداشت آهنگ
Rubai 11زآن می نخورد زاهد پاکیزهخصالکاین نشئه در آن نشئه وبال است وبال