Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Canişini mustafasan,Ya Əli, fəryadi rəs.
Dözə bilmirəmMən bir zərif dağ otuyamArana dözə bilmirəm.
Beşinci pərdəƏmirin hamankı sarayında vaqe olur. Səhnədə vəzir ilə Bəkirdir. Pərdə qalxır.*Vəzir**. Qırx gün keçdi... Bu gün vədə tamamdır. Zeyd gələcəkdir, amma biz bir əlac tapa bilmədik... Hiyləgər Zeyd Əmirin sözündən asıldı, özünyə yol tapdı. Harun isə... ax, Harun, Harun! Kim bilir, davadamı ödürdülər, ya Zeydin namərd əli ilə qətl oldun. (Fikrə gedib, sonra Bəkirə tərəf yönəlir.) Bəkir! Doğrusunu söylə, yoxsa həm bu dünyada və həm o dünyada şədid cəzalara düçar olarsan! Harunu davada öldürdülər, yoxsa?..
Bədbəxt kor çocuqKarpat xatirələrindən*Dünya üzünə gəldiyi hala iki ildir,
Çörək satan qızlar“Ey, dərbədər gəzib ürəyi qan olan çocuq”*Sabir*
Mirzə Abdulla (Sur) MəmmədzadəEy qardaşlar! Bir zamanlar elmisizlik dumanı,Cəhalətin kor pəncəsi qaplamışdı hər yanı.
Poem 77نهفتن به عمری غمِ آشکاریفکندن به کِشتِ امیدی شراری
Meşə yoluMeşə yolu, səhərdir...Çətir tutmuş ağaclar.
Qit'a 26قصّه شنیدم که بوالعَلا به همه عمرلَحم نخورد و ذَوات لَحم نیازرد
Səni sevən qadınSəni sevən qadın, sən sevən qadınBütün qadınlardan səni qısqanır.
Ghazal 120نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده
Ey könül, sidqilə hər kim şah ilə yoldaş olaEy könül, sidqilə hər kim şah ilə yoldaş ola,Yüz gərək döndərməyə hər necə kim, yoldaş ola.
Babamdan qocayam mənBabam öldü səksənindəAtamsa altmışında.
Nəvəm TomrisəAy qızım, bu adı daşımaq çətinUlu nənənə də el Tomris deyib
Vətən oğulsuz olmasınYaxşıları öldürməyə*Xəbislərin çatır hiyləsi.*
Ghazal 1634هر که باریک شد از فکر، توانایی یافتهر که افتاد ز پا، پنجه گیرایی یافت
Rubai 271پیداست که سودای تو دارم ز نهانصفرا مکن این آتش سودا بنشان
Ghazal 125چند منعم کنی از عشق جوانان ای شیخنیستم طفل فریبم بود آسان ای شیخ
Ghazal 165ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
Hecr ile zâr ü nizâram uşda benHecr ile zâr ü nizâram uşda benZülfiyile bî-karâram uşda ben
İki faciəİran barəsində bu axır vaxtlarda iki bədbəxtlik üz verib. Biri Ərdəbildə axund Mirzə Ələkbər ağanın tutulub Tehrana göndərilməsi, ikinci də ləqəblərin götürülməsidir. Bu iki fəğərəyə biz o səbəbə bədbəxtlik adı qoyuruq ki, birisi fövt olub dünyadan gedəndə, onun qohum-əqrabası cəm olub, yas tuturlar.Nədir bunun mənası? Bunun mənası budur ki, o şəxs tutuldu, getdi, onun yeri boşalır, onun yeri görsənir və o heyndə dəxi dünyada bir kəs olmur ki, mərhumun özü kimi və özünə oxşar onun yerini tutsun. Axund Mirzə Ələkbər ağanın Tehrana aparılması barəsində bunu deyə bilərik ki, bu işin özü ərdəbillilər üçün həqiqətdə bir böyük dərddir ki, nə qədər dünya var bu dərdin dağı onların ürəyindən getməz. Səbəb də budur ki, Ərdəbil yer üzündə adsız-sansız bir yerdir ki, heç kəsin yadına düşməzdi ki, Ərdəbil varmı dünyada, yoxmu? Oranı şöhrətə mindirən həmən vücudu-zicud ağayi-Mirzə Ələkbər ağa oldu. Bu cənab da ki, bir para mərdümazarların fel və fitnəsi ucundan Ərdəbildən uzaqlaşdı ta bundan sonra bir belə şəxs yerdə haradan tapıla bilər buna əvəz olsun. Allah şahiddir ki, nəinki bütün İranı – dünyanı gəzəsən dəxi bir də bir belə bihəya tapıla bilməz ki, öz Vətənini dost-düşmən içində Ərdəbil halına salsın ki, az qalıbdır binamusluğun zərbülməsəli olsun.
Ghazal 113گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمستچون دردمند او شد، دل بعد از آن سلیمست
Rubai 51ذاتی که عبارت است از سی و دو حرفعین دو جهان است چه مظروف و چه ظرف
Töhfeyi-Sami, bölmə 282از اهل ولایت ترشیز است و در شیرینی اشعار و حلاوت گفتار شکر ریز . همواره قدم در کوی عاشقی داشت و همیشه اندیشه بر ملاقات گلرخان جفا پیشه میگماشت، تا سلطان عشق بر او دست یافته در خراسان از مهر روی فریدون حسین میرزا از پای در افتاد و مجنون آسا موی سر ژولیده گذاشته داو عاشقی داد و در این باب گوید :که دارد بعد ازین شبهای هجران رو بکوتاهی
“Beytüssəfayə”Ey dustlər, ol sərvi-xuraman sizin olsun,Canan sizin olsun.
OldumAyrılığın üzündən bir sarı yarpaq oldum,Gülüm, sənin sözündən rəngi ağappaq oldum.
Qit'a 108آن کس که گشت ایران ویران بدست اوبسپرد جان بدولت بر شهریار نو
Qit'a 66صاحبا! داننده اسرار می داند که منجز به مدحت ده زبان چون غنچه سوسن نیم
Şuradan əlim çıxdı...Şuradan əlim çıxdı, lap oldum evi bərbad,Faş etdi bütün sirrimi mürtəd qızı arvad.
Fərqi yoxdurBuzdan da soyuq qəlbindən məniSilsən də birdir, silməsən də bir.