Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد
Üzün bədri cahanın danəsidirÜzün bədri cahanın danəsidir,Yerü göy, ayü gün pərvanəsidir.
Töhfeyi-Sami, bölmə 467اندک مولویتی داشته گویند در زمان قحط او را آدمیخواران خورده اند این مطلع از اوست :جدا ز شست تو چون تیر بی بیقرار توام
Hekayət (Bir uşağın atası qürbətdən)Bir uşağın atası qürbətdənGəldi, şad oldu tifl behcətdən.
ZamanÜrək diləklə çağlayıb,Zaman-zaman gərək vura.
Qasida 13بنفشه زلفی و سیمین برو عقیقی لببروی مایه روز و بموی مایه شب
Tarkib-band 5تاج بخشی که گذشتست ز گردون قدمشتنگنایی است جهان پیش سواد حشمش
Əcəb Məcnunam, ol zülfə əsir olduqca dilşadəm!Əcəb Məcnunam, ol zülfə əsir olduqca dilşadəm!Bütün dünya qəmindən, guyiya, bilmərrə azadəm.
SənsənGünəşlə üz-üzə durmuş səadətim sənsən,Ətirli gül-çiçəyim, xoş təbiətim sənsən.
Rubaiyat, 183جسمی دارم دلی خراب اندر ویجانی دارم هزار تاب اندر وی
Ghazal 141لطف لعلت کرده بر جانها سبیلکوثر و تسنیم را چون سلسبیل
Adəmi adəm eyləyən parədirAdəmi adəm eyləyən parədir,Parasız adamın üzü qarədir,
Ghazal 102نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید
La'ali-Manzuma, chapter 62دلا تا کی در این عالم غم و جور و محن بینیبکار خویشتن هردم دو صد عقد و شکن بینی
GöyərçinUkraynanın son baharı;Yağış yağır narın-narın.
İnsan yalan danışırQara sözlə, ağ sözünYeri dəyişik düşür;
Şirako şaqaet AzerbecanRanşe şirokiy şaqal Azerbecan,Leonid İliç, şyas ne takoy şaqayet.
Məhəmməd bəyəNəzmi-şəkərbarın gəldi yetişdi,Ay Qasımın püştü pənahı Məmməd!
Millət atalarıHərdən bir mənim xəyalıma bir belə şey gəlir:Mə’lumdur ki, indi çox yerdə millət ataları bu fikrə düşüblər ki, milləti qabağa aparsınlar və gecə-gündüz gah bu evə, gah o evə cəm olurlar ki, məsləhət eləyib bir iş görsünlər.
Bu da bir şeri-faniyi-digərÇiçək altında bir kiçik kəpənəkDüşüb əfsürdə, çırpınır bipər.
Tarix dərsiOğlum imtahandan kəsilib dünən,O yaxşı bilməyib tarix dərsini...
Sənin söhbətinGizli aləmi var bu təbiətin,məncə, açılmayıb düyünlər hələ.
Cavid gəlib, aç qoynunuTale, nə gözəl gündü bu, səninsafa gəldin.
Getdi can, göydü könül, ta gördüm, ey canum səniGetdi can, göydü könül, ta gördüm, ey canum səni,Canü dil birlə sevibmən neyləyim canum səni.
Söz olduFələk mənə cövr eylədi dünyada,Yaxşı günüm yaman gündən az oldu.
Gulshan-i Raz, chapter 1به نام آن که جان را فکرت آموختچراغ دل به نور جان برافروخت
Xoş gəldinTərlan tamaşalı, maral baxışlı,Qədəm qoyub asta-asta, xoş gəldin!
Ghazal 126معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم
Məmməd AslanaHər gülün önündə ay diz çökənim,O güldən, çiçəkdən nə istəyirsən?
Erməni-müsəlman sülh məclisinə dairTamam bir ildir ki, vətəni əzizimiz Qafqaz öz balalarının qanına bulanmaqdadır. Tamam bir ildir ki, minlərlə ciyərlər qırğınlar atəşindən od tutub yanmaqdadır. Bu bir ilin içində neçə min canlar tələf oldu. Neçə-neçə ailələr başsız, ata-analar oğulsuz, bacılar qardaşsız, qardaşlar bacısız qaldılar. Evlər talan oldu, oda yaxıldı. Abad şəhər və köylərimiz xarabaya döndü. Yurd itdi, yuva dağıldı... Səbəbi də ermənimüsəlman davası oldu.Belə bir-birinin iç və çölünü biləcək dərəcədə yek-digərinə yaxın olan qonşular, bir-birinin ehtiyacatı həyatiyyəsini rəf etməkdə heç bir müzayiqədə bulunmayan, münasibati-düstanə sayəsində ömürlərinin bir qədərini daim müzayiqə, müsahibə, mülatifə, mülabəsə və sairləri kimi səmimi dostluq və xeyirxahlığı izhar edən hüsni müamilədə keçirməkdə olan iki həmcivar tayfa öz içlərindəcə peyda olan ləin, bəğiz və xəbis nakəslərin hərəkatı-şeytanətkaranasinə uyub, xah-naxah bir-birinə yağı oldular. Bəs deyil, bir-birini tələf və yox etməyə bel qurşadılar... Top və tüfəng səsi asimanə bülənd oldu, iki dost bir-birinə atırdı, tiğ və xəncər parıltısı göz qamaşdırırdı. İki qonşu bir-birini doğrayırdı. Kəndlərdən, şəhərlərdən od və duman qalxır, hər yeri bir kuhi-atəşfişanə döndərirdi. İki həmcavar tayfa bir-birini atəş içində yandırırdı... Göz yaşı qana qatışdı, qan qurşağa çıxdı... Belə bir misli görünməmiş müdhiş faciə bir ildir ki, davam etməkdədir və bundan sonra da davam etsə, bu iki tayfanın biri bilmərrə fövt olub, yer üzündə bir adı qalacaq desəm xəta etmərəm, zənn edirəm. Lakin bəs bütün bu bir tayfanın bir takım ləin, insansevməz, fasiq və fasidlər ucundan badi-fənaya getməsi rəvamıdır? Bunu vicdanımız qəbul etməz və etməsin gərək və illa məsum və bigünah tökülən qanların günahı, yanmış ciyərlərin ahı bizi nahaq qoymaz. Buna bir əlac lazımdır. Əlac isə bu qital və qırğının müsəbbiblərini tapıb yox etməkdir. Bu müsəbbiblər də müxasimədə bulunan bu iki tayfanın hansı birində olduğu indi, hamıya məlumdur. Və bunu da bilməlidir ki, sadəlövh müsəlmanlar, heç bir vaxtda və heç bir halda qonşuları ermənilərlə dava etmək fikrində deyildilər. Çünki belə bir nagüvarə iş icrasına müsəlmanları vadar edəcək bir məqsəd yoxdur. Və bir də müsəlmanlar – sörün açığı – elə bir mənəvi nəşvü-hüma və tərəqqi dərəcəsinə catmayıblar ki, bir məqsəd və yaxud bir fikir ilə ağılları məşğul ola. Min adam min söz desin – müsəlmanlar bu hadisati-müəssəfənin başlanmasına bais olmadıqlarından əmindirlər və ermənilər əleyhinə qəlblərində bir pis fikir pünhan deyildi. Bununla belə, həməvaxt, sülhə talib idilər, ermənilər dəxi nə mərtəbə sülhə mail olduqlarını bu məclisdə izhar edərlər. İnşaallah hər iki tərəf mətin bir sülh əqdi ilə xüsuməti kamilən rəf etmək üçün bəqədriimkan sərfi-müsai edərlər.