Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Gəlmişdi şəhərə kənddən bir nəfər,Dolaşıb hər yerə edirdi nəzər.
O sən idinMən bir gözəllik heykəli, dilbər, afət bir pəri,Xəyalımda təsvir edər, durardım çoxdan bəri
Cənubun dərdiSüleyman Rüstəmə*Dedilər: köksünə xəncər saplanıb,
Səndən ötəriMənə dedilər ki, sizdə yas düşüb,yuxuda ağladım səndən ötəri.
Bu da belə bir nağıldı.Bu da belə bir nağıldı.Taxtadan adam yondum,
Gözlərim qandur ləbaləb yardan ayrılğalıGözlərim qandur ləbaləb yardan ayrılğalı,Natəvanəm ol gözü timardan ayrılğalı.
YükümAtəş sallam cəsədinə, sən də nara yanarsan,Mən ki, Loğman şagirdiyəm, əmri-mahaldı yüküm.
Kanz al-Haqa'iq, chapter 25یقین دان رزق جان از علم و دین استنباشد جز به سعی انسان یقین است
Sə qalı tez-tezSarsaq ilə seyrə çıxsan səhraya,Gətirər sərinə sə qalı tez-tez.
Ghazal 136ای روی تو در حجاب کَونینبردار ز رخ نقاب کَونین
Yaşını deməTənziləyə*Ad günün mübarək sevncim, dərdim
Ordan-burdan 63“Dərə xəlvət tülkü bəy”Cavad uyezdində uryadnik Hacı Əli Şəkər oğlu Muğan və Mil səhralarını xəlvət dərə hesab edir, özü də tülkü bəy olubdur. Bu tülkü, öz ağası olan canavarlar tək binəva müsəlmanların hər bir mal və mülkünü xoruz və toyuq yerində qoyub, çəkib yeməkdədir. Bu tülkünün paqonu, filanı olduğundan paqondan ürkən müsəlmanlar ona kəmaliinqiyal ilə itaət edib, balalarının yem və xörəyini onun doymaq bilməyən qarnına təpirlər və tülkünün qorxusundan bu barədə heç bir kəsə söz demək istəmirlər. Tülkü də “əlindən gələni beş qaba çəkir”... Çəksin... Kişi dövr sürür: Muğan ilə Mil kimi səhraların xanıdır; kimin nə borcuna qalıbdır ki, ona desin ki, nə üçün Qafqazı İrana döndərib ağzı otlu heyvan yerində olan müsəlmanların qanını sümürürsən?
Salyan səfəriDağ-dağa söykənib,Zirvə-zirvəyə,
Ghazal 4103از شب نشین هند دل من سیاه شدعمرم چو شمع در قدم اشک وآه شد
Ghazal 217با بخت در عتابم و با روزگار هموز یار در حجابم و از غمگسار هم
Jam-i Jam, chapter 98یاری از غیر حق نه از دینستحق «ایاک نستعین» اینست
Ghazal 388یارب آن بی درد را در دل ز عشق افکن غمیچند ما در عالمی باشیم و او در عالمی
Cân derdine gözün gibi ma'lûl görmedümCân derdine gözün gibi ma'lûl görmedümZülfünde hîç gönüli mahlûl görmedüm
Təlimi-doxtəranPəhləvidə çıxan “Nisvani-Şərq” ruznaməsi iyirmi səkkiz rəməzanda yeddinci nömrəli nüsxəsində yuxarıdakı mövzua dair bir məqalə başlayıbdır.Bunu mən başdan axıradək artıq maraqla oxudum; çunki Pəhləvi kimi bir müqəddəs şəhərdə qızların tərbiyəsi barəsində, aya, görəsən, nə kimi təzə bir söz danışmaq olar?
Ghazal 326روی زیبای تو چون شمع صفا خواهد بوددل آشفته ما مست بلا خواهد بود
Ghazal 3می کشد چشم تو از گوشه به میخانه مرامی کند زلف چو زنجیر تو دیوانه مرا
Töhfeyi-Sami, bölmə 524مردی فقیر و گوشه نشین بود و بترک دنیا گفته اوقات به عبادات صرف میکرد و از مردم چیزی قبول نمیکرده ؛ شعرا و اکثر در منقبت بود، ترجیعی که جهت ائمه صلواه الله علیهم گفته مشهور است و این بیت بند آن ترجیع است :یا مظهر العجایب عونا لنا علی
Oğru hekayəsiBir oğru bir şəxsin libasını oğurladı. Aparıb bazarda bir dəllala verdiki, satsın. İttifaqən o libası ondan dəxi oğurladılar. Oğru əliboş yoldaş-
Dadmaq lazımGəlir insanlar, oğul, getmək üçün,Dərdini çəkmək üçün dağ lazım.
Qasida 35به ابروان چو کمانی به زلفگان چو کمندلبانْت سوده عقیق و رخانْت ساده پرند
Rubai 18هر کو دل و جان به خدمتت پروردستبا نعمت و ناز جفت وز غم فردست
Ey gül, nə oldu ki, sənə həmdəm mən olmadım?Ey gül, nə oldu ki, sənə həmdəm mən olmadım?Biganə oldu vəslinə məhrəm, mən olmadım?
Üzüm yoxdurDeyirsən ki, sənin vətən torpağına göz dikmişəm,Bu qırmızı yalanına daha mənim sözüm yoxdur.
Rubai 12در دایرهای که آمد و رفتن ماستآنرا نه بدایت نه نهایت پیداست
Ghazal 159ز هر شأن و شوکت بس این عزتمکه از خاکساران این حضرتم