Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Üşdi şeker leblerine misk ü hoten karıncasıOldı ana cümle fidâ akl ü gönül varıncası
DarülfünunDövləti darülfünunlar hər məhəldə, hər kənddə və hər beş qədəmdə vardır, əz on cümlə “Məcməül-qənacıq” darülfünunudur. Bu darülfünun ibarətdir on iki klasdan, yəni bu darülfünunda on iki millətin dilini dərs verirlər, bir türkidən savay. Bu darülfünunda ikmali-təhsil edən tələbə uşaqbazlıq ülumunda çox mahir olar.Məsələn, biri kərdənlərimizin sahibi ki, darülfünunun on iki klasın tamam edib və mükəmməl təhsildir.
Ghazal 560ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو
Ghazal 206سر خدا که بود نهان در همه جهانشد آشکار از کرم فضل (در) جهان
Töhfeyi-Sami, bölmə 592از مردم عراقست و کاتبی سریع الکتابت بود چنانکه روزی هزار بیت مینوشت و در شعر شناسی مسلم بود بروم رفت و دیگر خبری از او نیامد این مطلع از اوست :جام برکف چشم بر رخسار ساقی مانده ام
OğlumaCəfər, ey qönçeyi-gülüstanım!Ey mənim bülbüli-xoş elhanım!
Sən ki yoxsanSən ki yoxsan bu geniş dünyada,Mənə dünya görünür röyada.
Rubai 20آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست
Ghazal 38باد چون طره آن جان جهان درشکندفتنه بینی که در عقل و روان در شکند
Səni mən, ey büti-məhru, özümə aşina derdimSəni mən, ey büti-məhru, özümə aşina derdim,Xəyali-xam edib, cana, səni əhli-vəfa derdim.
Yad gül dərə bilməzYad gül dərə bilməz çəmənimdən,Heç qüvvə ayırmaz məni bir an
Ghazal 981پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترستروی تلخ بحر از آب گهر شیرین ترست
Rubai 311چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟
Ghazal 344روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود
Ghazal 183لطیفست آن پری آن به که از مردم نهان آیدمبادا گر فتد نور نظر بروی گران آید
Akluma binüm ışkumı tannâz idiseremAkluma binüm ışkumı tannâz idiseremDerdüme bu gözlerümi gammâz idiserem
BaşmaqA Molla dayı! Çoxdandır mən istəyirəm səndən bir söz soruşam, amma utanıram, qorxuram inciyəsən.Sözün doğrusu, jurnalın əvvəlinci nömrəsi çıxandan indiyə kimi mən hər vaxtı ki, sənin şəklinə baxıram, bir şeyə təccüb eləyirəm.
Ghazal 565زان نکهت مشکین،که همی آید از آن سوتا فانی مطلق نشوی دل نبرد بو
Ghazal 210حدیث لعل تو نتوان بدین زبان گفتنبدین زبان سخن جان نمی توان گفتن
Töhfeyi-Sami, bölmə 593از ولایت جوین من اعمال خراسان است و به تجارت مشغولی میکرد در آخر بسن پنجاه سالگی بمرض آبله فوت شد این دو مطلع از اوست :شدم بمسجد و دیدم بتی ز دست شدم
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey sibti-Heydəri-Kərrar)Cəfər, ey sibti-Heydəri-Kərrar,Mərdlik şivəsində ol huşyar.
Didərginİşgəncə olarmı hər gün olsun,Yurd bunca rəvamı gərgin olsun?!
Rubai 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراستوز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست
Ghazal 47نصیحت میکنم دل را که دامن درکش از یارمچو با دل بر نمیآیم به رنج دل سزاوارم
Sənin gözəlliyinin mübtəlasıyam, gözəlim!Sənin gözəlliyinin mübtəlasıyam, gözəlim!O qarə gözlərinin can fədasıyam, gözəlim!
Təbrizli analarMən təbrizli analara bələdəm,Fəxrimdir bu əziz, qoçaq analar.
Ghazal 1002باده مرد افکن من معنی روشن بس استساغر و مینای من کلک و دوات من بس است
Rubai 316ای یافته از فضل خدا تمکینیگاهی که شود دچار با مسکینی
Ghazal 349ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود
Ghazal 184خوش آنکه غم سیمبری داشته باشدوز غم همهدم چشم تری داشته باشد