Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از شعرای ماوراءالنهر است و در علم ادوار از او چیزها در میان هست، در اوایل در خدمت یکی از سلاطین ازبک می بود آخر در خراسان کشته شد این مطلع از اوست :گله در پیش صبا زان گل رعنا کردم
Əgər vüsalüvi həq xəlqə qismət etsəydiƏgər vüsalüvi həq xəlqə qismət etsəydi,Ümid kimsənə tutmazdı baği-rizvanə.
Böyüyə ağzını büzmək də ədəbsizlikdirBöyüyə ağzını büzmək də ədəbsizlikdir,Gözünü boş yerə süzmək də ədəbsizlikdir,
Bir qələm qaşlı nigarın qəmi lal etdi məniBir qələm qaşlı nigarın qəmi lal etdi məni,Xəm qılıb qəddimi, manəndi-hilal etdi məni.
Ghazal 1642لب لعل تو ز خون دل من جام گرفتسرو قد تو ز آغوش من اندام گرفت
Rubai 169ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Ghazal 224تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد
Ghazal 214نه من مقید آن سرو گلعذارم و بسهوای او همه دارند من ندارم و بس
Aparun bini yâra görişeynmAparun bini yâra görişeynmYüzümi ay yüzine sürişeyüm
“İrani-nov”“İrani-nov” qəzetinin 23-cü nömrəsində “Əhlül-elm Məhəmməd Əli Tehrani” imzası ilə bir felyeton dərc olunub ki, ibarət olsun “Təcəddüdi-aləmi-islam” adlı uzun məqalədən.İranlı qardaşlarımız Məhəmməd Əli Tehrani cənablarının moizəsini eşitməkdən feyziyad oldular, amma bizim Qafqaz oxucularımız da bu xoşbəxtlikdən binəsib olmasınlar, – deyə biz [özümüzü] borclu bildik məqalədən heç olmasa iki kəlmə danışaq.
Ghazal 175بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیستبیا، بیا، که مرا با تو راز پنهانیست
Ghazal 41مسجد و میکده و کعبه و بتخانه یکی استای غلط کرده ره کوچه ما! خانه یکی است
Töhfeyi-Sami, bölmə 350از محتشمان شهر تبریز است و پیوسته با جوانان ساده معاشرت می نمود گویند کثرت اموال او تا بحدی بود که یک نوبت هزار تومان به یکجا به رییس میر یوسف اصفهانی بقرض داده بود در آن ولا رییس مذکور نقد جان بقابض ارواح سپرد و فانی از شنیدن این سخن حیات باقی را وداع گفت این مطلع از اوست :شب ای همدم که پیش آن پری افسانه میگفتی
Qasid məni bəhanə qılıb getdi kuyüvəQasid məni bəhanə qılıb getdi kuyüvə,Ol kudə bu bəhanə ilə mənzil eylədi.
O şey ki insana gərək deyildirO şey ki insana gərək deyildir,İnsanın gözündə qəşəng deyildir.
Sənsiz, ey gül, demə biganələr ağlatdı məniSənsiz, ey gül, demə biganələr ağlatdı məni,Bəzi uydurmalar, əfsanələr ağlatdı məni.
Ghazal 1656عتاب و لطف ز ابروی گلرخان پیداستصفای هر چمن از روی باغبان پیداست
Rubai 181ای ماه شب است پردهٔ وصل بسازوی چرخ مدر پردهٔ خاقانی باز
Ghazal 229بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد
Ghazal 225زهی جفای تو بر من دلیل رحمت خاصمرا وفای تو نقش صحیفه اخلاص
İrürse gerek ışk eri ışkın sine bârîİrürse gerek ışk eri ışkın sine bârîBu da'vîye inanmaz isen gel sine bârî
DağarcıqPişiklə nə tövr rəftar eləyirsən, elə də arvadla lazımdır rəftar eləmək.Belə tutaq ki, sən evində bir pişik saxlayırsan və bu pişik yaxşı dolanmır; məsələn, qab-qaşığı gəlib yalayır. Əvvəl dəfə bircə məzəmmət kifayət elər; lazımdır demək ki, “ay heyvan, rədd ol!”. Əgər gördün ki rədd oldu – çox əcəb. Yoxsa sənin nəsihətini qəbul eləməyib, başladı hələ bir qatığı da yeməyə, – o vədə götür “səndal” ağacını və bir neçə dəfə vur pişiyin başından ki, mavıldaya-mavıldaya çıxıb cəhənnəm olsun. Elə ki, gördün ki, sənin pişiyin özünü qoyub bihəyalığa və evdə nə qatıq qoyur, nə ət qoyur, nə sözə baxır, nə utanır, nə Allahdan qorxur, – o vədə o binamus pişiyi tut qat bir dağarcığa, ağzını bərk bağla, al əlinə haman “səndal” ağacını, o qədər vur ki, canı çıxsın! Amma məbada dağarcığın ağzı bərk bağlanmış olmaya: əgər pişik oradan özünü xilas eləsə, üz-gözünü cırmaqlayıb qanadar.
Ghazal 185دل را ز جان گزیر وز جانان گزیر نیستغیر از هوای دوست نصیر و ظهیر نیست
Ghazal 45ای دل! بلا بکش چو دلت مبتلای اوستخوشنود شو بدانچه مراد و رضای اوست
Töhfeyi-Sami, bölmə 354از جمله خوش طبعان تهران است و در پی تحصیل علوم . امید که موفق باشد، در شعر طبعش خوبست و تخلص او صبری است این مطلع از اوست :ماه من تا علم حسن برافراخته ای
Bundan bil iştiyaqımı kim, bunca rəşk iləBundan bil iştiyaqımı kim, bunca rəşk iləBir qeyri qasid eyləyirəm ərzi-hal üçün.
Xəndanım, ərdəmli ozanlarla olXəndanım, ərdəmli ozanlarla ol,Heç nədən qorxmayan aslanlarla ol!
Oldum cünun görcəyin o zülfü qarəniOldum cünun görcəyin o zülfü qarəni,Saydım səbahədək göy üzündə sitarəni.
Ghazal 1719ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است
Rubai 193ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمعوز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع