Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از جمله سکنه آنجا و استر آبادی الأصل است و از عروض و قافیه و صنایع شعری خبردار بوده چون در اعتقاد خلل تمام داشته همیشه اعمال ناشایست از او سر میزده، با جوان ساده رویی در خلوت سر آورده از زخم کاردی که از او خورده سر دفتر مسافران عدم گشته این ابیات از اوست :رقیب گفت غم خویش آن پری رو را
Ol iki zülfdə rüxsareyi-canan görünürOl iki zülfdə rüxsareyi-canan görünür,Genə xurşid bu gün daxili-Mizan görünür.
Nə gərəkDoğmaya yad nə gərək,Yad yasaq muradlıdır.
Zülfün kimi, ey gül, nə ətirli nəfəsin var!Zülfün kimi, ey gül, nə ətirli nəfəsin var!Yoxsa bu lətafətlə can almaq həvəsin var?
Ghazal 977عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست
Qasida 107صبح ز مشرق چو کرد بیرق روز آشکارخنده زد اندر هوا بیرق او برقوار
Ghazal 501چو چشمش راه دل میزد من بیدل کجا بودم؟ز خود بیزار چون گشتم؟ برو ایمن چرا بودم؟
Ey xoş ol günlər ki, rüxsarın mənə mənzur idiAh, the happy days when thy dear face was aye before my sight,When the lamp of union with thee filled the eye of hope with light.
Şol lahza ki bizden saru yarun nazarıdurŞol lahza ki bizden saru yarun nazarıdurCâna ne mahal ola ki bir mâ-hazarıdur
DərdDərdi mara nist dərman, əlqiyas!Mənim tək bircə qardaşım var, dünyalarca istərəm və əgər lazım olsa, onun yolunda özümü ölümə verərəm. Atamın yadigarı, anamın yadigarı, atabir, anabir, doğma qardaş, canım, ciyərim, ətim, qanım, ruhum və iki gözümün işığı.
Ghazal 295مرا اگر تو ندانی حبیب می دانددوای درد دلم را طبیب میداند
Ghazal 250ای بر گل عذارت ریحان تر نوشتهوز مشک سوده نسخی بر گلشکر نوشته
Töhfeyi-Sami, bölmə 547نیز از جمله سکنه آنجاست و از مردم زاده های شروان است و اوقات به مویینه دوزی میگذراند گاهی نظمی از او سر میزند این ابیات از اوست :مبند حجره ی دل را همیشه بر شتری
Göstərir məscidi zahid ki, bu iyman yoludurGöstərir məscidi zahid ki, bu iyman yoludur,Bunu da bil ki, könül, meykədə ürfan yoludur.
İçdən səslərYurdumun bağlarının gülləridir ilmələrim,Dədə Qorqud qopuzundan ucalır nəğmələrim.
Zülfünə naz ilə hərdəm o pəri şanə çəkərZülfünə naz ilə hərdəm o pəri şanə çəkər,Könlümü bənd edib ol zülfi-pərişanə çəkər.
Ghazal 983گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست
Qasida 115کو دلی کانده کسارم بود و بساز جهان زو بودهام خشنود و بس
Ghazal 504آن تخم، که در باغ وفا کاشته بودمشد خار دلم، گر چه گل انگاشته بودم
Ghazal 62ماه من نخل قدت سرو خرامان منستسرو من ماه رخت شمع شبستان منست
Şehâ gözün gibi dîde nedîdeŞehâ gözün gibi dîde nedîdeNedîde kanda olısar çü dîde
BaşElm sahibləri, fənn sahibləri bir dəqiqə bikar deyillər; gecə və gündüz çalışmaqdadırlar ki, təzə bir elm, təzə bir fənn kəşf eləsinlər. Elm və fənn sahiblərinin bu növ çalışmaqları, əlbəttə, nəticəsiz qalmır və qala da bilməz və görürük ki, hər il təzə bir iş, ağla sığışmayan bir xəbər, ağıl kəsməyən bir əməl qulağımıza çatır; ya həkimlik işlərindən, ya mexanika və elektrik dairələrindən, yainki xud kimya və təbiət aləmindən.Rahatlıq bilməyib çalışan alimlərin vücudları biz sadə bəndələr üçün çox bahadır; ondan ötrü ki, o alicənabların növ-növ ixtiraatının bərəkətindəndir ki, biz vaporun, teleqrafın, təbabətin nemətlərindən nəfbərdar oluruq.
Ghazal 301عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدندآتشی بود که اندر دل دیوانه زدند
Ghazal 287گر تو عاشق می شوی بر «واو» شو بر «جیم » و «هی »«وجه » را می شو تو عاشق کن نظر در «ری » و «خی »
Töhfeyi-Sami, bölmə 548از سکنه آنجاست و تبریزی الأصل است و به تکمه بافی و علاقه بندی اوقات میگذراند و در آن فن بدل ندارد مرد نیک نهاد پاک اعتقاد است و معونت او به مسافر و مجاور آن دیار میرسد گاهی بگفتن نظم مایل است، این مطلع از اوست :بر جان من ز عشق اگر کم گذشته است
Ol üzü xurşid kim aşiqlərin cananıdırOl üzü xurşid kim aşiqlərin cananıdır,Gün təki rövşəndi kim, bu xəstə cismin canıdır.
Haraya getsəm, oğul, ünvanımızdır bu vətənHaraya getsəm, oğul, ünvanımızdır bu vətən,Bir ömür dastanımızdır bu vətən.
Məni görən kimi yarım özün kənarə çəkərMəni görən kimi yarım özün kənarə çəkər,Kənarə naz ilə biganəni dübarə çəkər.
Ghazal 990عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرستچهرهٔ پوشیدهحالان را جمال دیگرست
Qasida 136بیباغ رخت جهان مبینامبیداغ غمت روان مبینام