Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Dünyâda yine ben koca bir gence irişdümVîrâne içinde sanasın gence irişdüm
Ghazal 234تو آن دری که در عمان نگنجدتو آن گنجی که در ویران نگنجد
Turkic ghazal 18داغ اولدی درونیمده منیم ناز محبتمین دورلو صدا ویرمه ده در ساز محبت
Qit'a 74سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست
Rubai 61گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد
Qaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdimQaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdim,Qoparıb əşk-seylabilə min sərvi rəvan etdim.
VI şuralar qurultayıAltıncı şuralar qurultayında qəza nümayəndələri məzəli gileygüzar edirdilər; adam qulaq asanda elə bilirdi ki, bu danışan zarafat eləyir.Amma bunlar hamısı doğrudur. Ağdam nümayəndəsi söyləyirdi ki, Şuşa şəhərinin fazili Ağa Əbdürrəhim ağa köçüb gəlmişdi ki, Ağdam məscidini döşəsin, səliqəyə salsın və oranı özü üçün mənzil qərar versin, həm də orada moizə eləsin, Allah baisin evini yıxsın: bu nadinc komsomollar bir gün dəstə tutub çıxdılar minarənin üstə və başladılar muzika çalmağa. Haman gün Ağa Əbdürrəhim ağa şələ-şüləsini yığıb məsciddən çıxdı qaçdı və ağanın pişmiş aşına su qatdılar.
Gül yine bu suffe içinde safâ düzerGül yine bu suffe içinde safâ düzerNergis bu hastalığını câna şifâ düzer
Ghazal 276باده از خم ارادت بسعادت آمدوقت ایمان شد و هنگام شهادت آمد
Ghazal 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را
Qit'a 87دریغ میوهٔ عمرم رشید کز سر پایبه بیست سال برآمد به یک نفس بگذشت
Rubai 64خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد
Qılsa vəslin şamımı sübhə bərabər, yox əcəbQılsa vəslin şamımı sübhə bərabər, yox əcəb;Rəsmdir fəsli-bahar olmaq bərabər ruzü şəb.
Dinsizdirlərmi Azərbaycan kəndliləri?Bir para yoldaşlar yuxarıdakı suala “hə” cavabını verirlər. Hətta Göyçay firqə katibi öz məruzəsində bir vaxt deyirmiş ki, kəndlilər[i] dinsizliyə dəvət eləmək zəhməti hədərdir, çünki onlar, xüsusən cavanlar onsuz da din və etiqaddan uzaqlaşmışdırlar.Aya bu doğrudurmu?
Benzüm saru vü yaşumı al itdün eyle miBenzüm saru vü yaşumı al itdün eyle miSevdân ile tenümi hayâl itdün eyle mi
Ghazal 282چشم بیدار مرا نوبت دیدار آمددوست از خلوت جان جانب بازار آمد
Miscellaneous poem 24نه چنان تنگ گرفته است دل تنگ مراکه برآرد ز کدورت می گلرنگ مرا
Qit'a 98مرد باید که چون هنر ورزدبحر باشد که امتحان ارزد
Rubai 75لب نیست که از مراغه پر خنده نشدآب قرقش دید و به جان بنده نشد
Qurutmuş qaliba şövq odu Fərhadın közü yaşınQurutmuş qaliba şövq odu Fərhadın közü yaşınKi, gər axsaydı ləl eylərdi bişək Bisütun daşın.
Din və millətAxır zamanlarda “millətçilik” sözləri tez-tez qəzet sütunlarında danışılmaqdadır.Amma bircə şey mənim nəzərimdə xeyli təəccüb görsənir; o da budur ki, “din” və “dinçilik” söhbətlərinə çox az-az rast gəlirik. Halbuki “millət” və “millətçilik” məsələsi “din” və “dinçilik” və dindarlığa çox yapışıqlıdır, çox əlaqədardır (ərəblər demişkən).
Âh eğer bahıp tapum görmeyemÂh eğer bahıp tapum görmeyemDüş göriben yine sana yormayam
Ghazal 284باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد
Ghazal 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا
Qit'a 101اقضیالقضاة عمر عبد العزیز راستجاهی کز آن ملائکه حرز حریز کرد
Rubai 79مه روی ترا ز مهر، مه میداندکز نور تو شب رهی بده میداند
Dəhənin şövqünü cansuz güman etməz idimDəhənin şövqünü cansuz güman etməz idim,Yoxsa birdəm onu mən munisi-can etməz idim.
Sapın ucu. QisasHa iki gündən bir qəzetlərdə oxuyuruq ki, filan bakılı vurdu filan bakılını öldürdü. Əgər belə olsa, az bir vaxtda Bakıda dəxi bir nəfər də bakılı qalmaz.Mən bu məsələni ondan ötrü ortalığa qoymuram ki, bakılıların o dünyaya getmələrinə çox darıxıram; yox, mənim məqsədim oxucularımın nəzərinə bunu yetirməkdir ki, burada bu qədər qan tökülməyə bais müsəlman qardaşların bir-birindən “qisas” almağıdır və bu da, necə ki məlumdur, islam dininin təqazalarından biridir.
Sâkî tolu vir ayağı mansûruz eyle bilSâkî tolu vir ayağı mansûruz eyle bilMutrib nevâ düzüp dahi mahmûruz eyle bil
Ghazal 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند