Ghazal 5626

قطره بی سرو پایم دل دریا دارمذره خاکم و پیشانی صحرا دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5628

چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟به که این آینه از پیش نفس بردارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5635

تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5636

جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5655

با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟در صدف آب نسازم گهر خود چه کنم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5657

به که بردیده گستاخ تمنا فکنمپرده ای کز رخ آن آینه سیما فکنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5660

چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟در ره سیل چه افتاده زمین گیر شوم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5671

جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیمسفر آن بود که ما در قدم دل کردیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5672

خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیمپشت دستی به گل چیده و ناچیده زدیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5678

هر چه احسان تو داده است به ما آن داریمما چه داریم ز خود تا ز تو پنهان داریم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5679

گرچه پیریم تمنای جوانی داریمنوبهاری به ته برگ خزانی داریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5681

خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیممگر از سینه غبار هوسی افشانیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5686

عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیمنمک شور قیامت به جگر تازه کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5696

چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5707

ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5715

به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارمکه پیش تیغ حوادث همین سپر دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5720

کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5728

منم که فیض شراب از کتاب می گیرمبه همت از گل کاغذ گلاب می گیرم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5730

اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5731

ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5734

ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5739

بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5742

منم که مصرف نقد نگاه می دانمبه روی خوب ندیدن گناه می دانم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5745

به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5758

من آن نیم که به گلشن به اختیار روممگر زبیخبریها به بوی یار روم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5767

به مهر داغ رسیده است جمله اعضایمز پای تا به سر خویش چشم بینایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5772

عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5789

امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5792

با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5795

چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم

Saib TabriziGhazal2 min