Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای جبهه تو آینه سرنوشت ماروشن چو آفتاب به تو خوب و زشت ما
Ghazal 765منگر به چشم کم به دل داغدار مافانوس شمع طور بود لاله زار ما
Ghazal 774دل از خدا به صنع خدا بسته ایم مادر کعبه دل به قبله نما بسته ایم ما
Ghazal 777از جنبش نسیم کرم زنده ایم مازین باد همچو شیر علم زنده ایم ما
Ghazal 781دایم ز خود سفر چو شرر میکنیم مانقد حیات صرف سفر میکنیم ما
Ghazal 789رحمت گرفته روی ز گرد گناه ماآیینه تیره روز ز روی سیاه ما
Ghazal 800از دست و تیغ عشق فگارند لالههادر خاک و خون نشسته یارند لالهها
Ghazal 803از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را
Ghazal 810گمراه کند غفلت من راهبران راچون خواب، زمین گیر کند همسفران را
Ghazal 813تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را
Ghazal 821کوشش نبرد راه به مأوای دل ماکز هر دو جهان است برون، جای دل ما
Ghazal 827ای خار و خس بحر ثنای تو سخنهاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهنها
Ghazal 830چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را
Ghazal 831بیقدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را
Ghazal 833از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را
Ghazal 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر راپیوند نیست حاجت این نخل خوش ثمر را
Ghazal 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟
Ghazal 839ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین راکه نقش راست نسازد سیاه روی نگین را
Ghazal 848به ادب نوش، جام دولت رامده از کف زمام دولت را
Ghazal 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب
Ghazal 881کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟کف چه باشد تا شود بر چهره دریا نقاب
Ghazal 902سبکسری که اسیر هواست همچو حبابمیان بحر ز دریا جداست همچو حباب
Ghazal 903هوا چکیده نورست در شب مهتابستاره خنده حورست در شب مهتاب
Ghazal 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجابامروز از کدام طرف سر زد آفتاب؟
Ghazal 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آبباشد حباب از سبکی خوش نشین در آب
Ghazal 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!
Ghazal 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوختشعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت
Ghazal 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداستآهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست
Ghazal 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناستشبنم روشن گهر در گلستان فرمانرواست
Ghazal 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟