Miscellaneous poem 613

یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 615

همان کسی که به دستِ کَرَم سرشت مرابه زیرِ پای خُم انداخت همچو خِشت مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 619

درگذشت از خاکساری دشمن از آزار منشد حصار عافیت کوتاهی دیوار من

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 621

خیره گردد دیده صبح از جلای داغ منداغ دارد مهر تابان را صفای داغ من

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 622

نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 621

شد از رکاب تو پیدا هلال عید مراگشوده شد در جنت ازین کلید مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 624

کنند تازه خطان مشکسود داغ مراشراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 625

کجا به دام کشد سایه نهال مراشکوفه خنده شیرست از ملال مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 629

به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مراکه تیرِ کج گذرد راست از نشانه مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 630

شکست، نقشِ مرادست بوریای مرانسیمِ فتح، قلم می‌کند لوای مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 639

گل است باده گلرنگ باده خواران رامدام فصل بهارست میگساران را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 640

چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطه سهوست صبح روشن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 650

اگر به لاله شوی هم پیاله در صحراشود دو آتشه رخسار لاله در صحرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 654

ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 664

تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 665

نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایینشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 664

رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 669

به دور کاکل و زلف تو سنبلستان‌هاشده است خواب پریشان به چشم بستان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 677

نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 676

آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 681

ای صبا احوال ما با پاسبان او بگواشتیاق سجده را با آستان او بگو

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 689

بی آب ساخت خط، لب جان پرور تراکرد این غبار مهره گل گوهر ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 700

روی تو سوخته است دل لاله زار رادر غنچه کرده است حصاری بهار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 709

پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 711

پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 715

در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 726

از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 728

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 751

چون پای خم به دست فتادت کمر گشاچون گرم شد سرت ز می ناب، سر گشا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 752

شد بی صفا ز خاک سیه کاسه آب ماآخر به رنگ ظرف برآمد شراب ما

Saib TabriziGhazal2 min