Ghazal 1792

اگر نه عاشقی این چهره خزانی چیست؟اگر نه ماتمی این بخت آسمانی چیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1793

سیاه مستی چشم از شرابخانه کیست؟عقیق چهره و لعل لب از خزانه کیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1795

به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیستسیاه خیمه این دشت جز سویدا نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1804

کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟کدام روز که شیری درین نیستان نیست؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1809

زمین چو ریگ روان است بر جناح سفردر او فشردن پای ثبات ممکن نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1814

نسیم صبحدم از بوی یار خالی نیستز بوی گل نفس نوبهار خالی نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1818

طریقِ مردمِ سنجیده خودستایی نیستکه کارِ آتشِ یاقوت ژاژخایی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1820

میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1824

ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشتچو غنچه از گره خود گرهگشا می داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1830

خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1836

نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1842

غرور حسن به خط از دماغ یار نرفتز ترکتاز خزان زین چمن بهار نرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1846

ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1852

آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1857

خط سر زد و تغافل او همچنان به جاستگل کوچ کرد و گوش کر باغبان بهجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1858

جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاستاین تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1859

میگون لبی که مست و خرابم کند کجاستسرچشمه ای که سیر ز آبم کند کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1867

آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1880

دستی که ریزشی نکند شاخ بی برستنخلی که میوه ای ندهد خشک بهترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1888

دیوانه خموش به عاقل برابرستدریای آرمیده به ساحل برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1889

آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1892

با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1906

با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1908

نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1910

ترک خودی مراد ز قطع مراحل استاین بار هر کجا فتد از دوش منزل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1913

شاخی که چار فصل پر از میوه و گل استدست ز کار رفته اهل توکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1924

آسودگی به کنج قناعت نشستن استسیر بهشت در گرو چشم بستن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1931

چشم اثر به گریه مستانه من استخط نجات بر لب پیمانه من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1935

آن روی آتشین که جگرها کباب اوستنور و صفای شمع و گل از آب و تاب اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1940

شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست

Saib TabriziGhazal1 min