Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
پرده بر حسن عمل از دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم
Ghazal 497گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا
Miscellaneous poem 500چون نظر بر روی آن دشمن مروت میکنماز بهار گریه گلریزان حسرت میکنم
Miscellaneous poem 504در دل است آن کس که از نادیدنش دیوانهایمآن که ما را دربهدر دارد به او همخانهایم
Ghazal 505ما که در خم ننمودیم فلاطون خود راصاف سازیم درین صومعه ها چون خود را؟
Ghazal 513وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مراکه به زنجیر دو زلفش نتوان بست مرا
Miscellaneous poem 515نتوان کرد به زندان بدن محصورمشیشه را می شکند زور می پرزورم
Miscellaneous poem 517گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شده ایمچون زمین آینه حسن بهاران شده ایم
Ghazal 516نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا
Miscellaneous poem 519دلی گرفته تر از غنچه در بغل دارمبه چشم آبله با خار بن جدل دارم
Ghazal 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا
Ghazal 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا
Ghazal 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده رامده از دست، گریبان به چنگ آمده را
Miscellaneous poem 554زبان شانه را از حرف زلفش کی توان بستن؟پریشان گوی را نتوان ز غمازی زبان بستن
Ghazal 578رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجابه مدعا نرسیدن، رسیدن است اینجا
Miscellaneous poem 656در گریه چشم افشک فشان را ندیده ایفصل بهار لاله ستان را ندیده ای
Ghazal 694بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟
Ghazal 699یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ
Ghazal 701دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را
Ghazal 702دریاب صبح فیض نسیم بهار رادر دیده جا ده این نفس بی غبار را
Ghazal 707از کینه پاک کن دل افگار خویش راصبح امید ساز شب تار خویش را
Ghazal 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را
Ghazal 713هست از زوال نعل در آتش کمال راشد بوته گداز، تمامی هلال را
Ghazal 716عارف متابعت نکند قال و قیل رابانگ درا به کار نیاید دلیل را
Ghazal 718پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را
Ghazal 727از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا
Ghazal 732سرگشته ساخت خالِ دلارای او مراپرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا
Ghazal 733از باده چون کند عرق آلود ماه رادر چشم آفتاب بسوزد نگاه را
Ghazal 734رویت ز هاله حلقه کند نام ماه رادلسرد از آفتاب کند صبحگاه را
Ghazal 737مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده رادفتر مساز این ورق باد برده را