Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سینه باغی است که گلشن شود از خاموشیدل چراغی است که روشن شود از خاموشی
Ghazal 6828می وصل تو به کم حوصله ها ارزانینشائه خون جگر باد به ما ارزانی
Ghazal 6833دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنیکوری دیو هوا، پر ز پریزاده کنی
Ghazal 6834تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنیپنجه در پنجه آن زلف چلیپا نکنی
Ghazal 6841بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟که به صد ناز در اندیشه ما می آیی؟
Ghazal 6847تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتیز خویش مرحله ای پیشتر نمی افتی
Ghazal 6850دل مرا به نگاهی ز من برآوردیسخن نکرده مرا از سخن برآوردی
Ghazal 6860مآل تیغ زبان نیست غیر سربازیبه زیر تیغ کنی چند گردن افرازی؟
Ghazal 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟ز خود کناره کنی در کنار من باشی
Ghazal 6870گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگیدمید صبح و تو چون سبزه در ته سنگی
Ghazal 6878به محفلی که رخ از باده لاله زار کنیچه خون که در دل بی رحم روزگار کنی
Ghazal 6880چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟چرا به عالم بی منتها سفر نکنی؟
Ghazal 6881برون نیامده از خویشتن سفر نکنیز خویش تا نبری راه عشق سرنکنی
Ghazal 6888نماند دشت جنون را رمیده آهوییکه پیش وحشت من ته نکرد زانویی
Ghazal 6895از مردمان اگر چه کناری گرفته ایاین گوشه را برای شکاری گرفته ای
Ghazal 6900با زهر چشم خنده همآغوش کردهایبادام تلخ را چه شکرپوش کردهای؟
Ghazal 6914ای زلف مشکبار تو از رحمت آیتیوز لعل آبدار تو کوثر روایتی
Ghazal 6922حیف است حرف عشق ز ما نشنود کسیبوی گل از نسیم صبا نشنود کسی
Ghazal 6924تیغ تو در نیام کند قطع زندگیاز آب ایستاده که دید این برندگی؟
Ghazal 6931چند از بهار عشق قناعت به خس کنی؟در آشیانه عیش به یاد قفس کنی
Ghazal 6937هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنیهر سینه ای که هست ز دل پاک می کنی
Ghazal 6940لنگر درین خراب برای چه می کنی؟در راه سیل خواب برای چه میکنی؟
Ghazal 6944چندان به خضر ساز که از خود بدر شویکز خود برون چو خیمه زدی راهبر شوی
Ghazal 6955زنهار دل خویش به عالم نگذاریاین عیسی جان بخش به مریم نگذاری
Ghazal 6961با زلف تو دم می زند از نافه گشاییبی شرمی مشک است ز مادر بخطایی!
Ghazal 6963خرابم کرده چشم نیم مستیکه دارد همچو مژگان پیشدستی
Ghazal 6965هوا را گر به فرمان کرده باشیدو صد بتخانه ویران کرده باشی
Ghazal 6966به روی گرم اگر تابنده باشیچراغ مردم بیننده باشی
Ghazal 6975اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلیبازیچه ای است عشرت از رهگذار طفلی
Ghazal 6977آن را که نیست قسمت از روزی خداییدایم گرسنه چشم است چون کاسه گدایی