Мирварид Дильбази: О разлуке
Anamıza ana deyən oğula*Sükutun sehirli pıçıltıları
Böyük Hüseyn CavidəVarlığı həqiqət, yoxluğu yalan,Cavid! Ey ustadlar ustadı olan –
Günəşin arxasıncaKarvanım yol üstədi,Könlüm səni istədi...
Lirik duyğuNə vüsalım, nə həsrətim,Nə sevgim var, nə nifrətim,
Füzulini dinlərkənBir şairi biyqədir həzinəm, əgər ölsəm,*Min təzkirə təhrir edəcəklər kəfənim.*
Bənövşəni dərmədimAvey dağım, bənövşəni dərmədim,Kəkotunu dərib, günə sərmədim.
Ümid yoluSinəm – qranit dağı...Hey döyürlər sinəmə
Gözü yolda qalanlarımQürbət elə səpələnib,Gözü yolda qalanlarım,
Qərib RəhmanQarmonunda dərdimizi çalırsanYanır oda dinləyən də, çalan da.
O qatar nə qatardıO qatar nə qatardı:Canı candan qopardı,
Boz külümdənAramızda Qara dənizGörünmür ucu, bucağı,
NeyləyərdinGəlin qoyub getdiyiniQarı görsən neyləyərdin?
OrxanTürkiyədə doğulan*dayım oğlu Orxan Karana*
Ey FüzuliEy Füzuli, bu pərişan dərdi – pünhan könlümüYandırıb odlara sən, neçün belə qan eylədin?
Həsrətəm sizəEy gözümün yaşı,Sinəmin dağı,
Heyran olduğumYoxsan yoxam,Varsan varam,
Sən gedəliSən gedəli,Oldum dəli
Məni məftun edənEy məni məftun edənMəftunluğumdan bixəbər!
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.