Зейнал Халил: Советские
Bir ağ göyərçin kimi ovcumun içindəSıxılmışdır əllərin sənin!
Məhəbbətİyul... isti bir axşam.Partlayır, yanır ürək...
ÜrəkDeyirlər: uçsa ürək, qopsa candan,ölər insan.
Uzaqda sanma məni...Gecə səhrada azsan,Əgər getdiyin yolu,
Gəldi yar...Həyat yoldaşım Zəkiyyəyə*Pəncərəmdə əsdi meh,
Mənə lazımdır ancaq...Biri dedi: – Şair, səndostları unutmusan,
Sənin fotoşəkilinMəktubumda: “Gəl deyə sevgilim!”yazdım sənə;
Ay işığındaMən səni gördümay işığında.
BənövşəBu gün səhər keçəndə bir meşənin içindənBir bənövşə dərdim mən.
Sən nə gözəlsənYanağında:suların, ulduzların gümüşü,
Yorğunam, sevgilimYorğunam, sevgilim,yorğunam, yaman,
3. Şairin səsiGözəl yay günü... Günəş yavaş-yavaş dağların dalına çəkilir. Mən qayıqla gölü o tərəfə keçərək meşədə asta addımlarla gəzir, bəzən günəylərə çıxıb çiyələk yığıram, bəzən də qoca bir kötüyün üstündə oturub xəyala gedirəm.Elə bu vaxt mis sifətli, uzun ağ saçları çiyinlərinə tökülmüş bir adamın mənə tərəf gəldiyini gördüm.
4. Qəbrin üstə düşdü ilk qar...Bu gün səhər narın-narınQəbrin üstə töküldü qar.
XX əsrim mənimAlnında çapıq yeri,Əllərin qabar-qabar.
Bir palıdamTufan yıxmaz, yel uçurmazBir palıdam! Dayanmışam
Bir yarpağam... Axşam çağıBir yarpağam... Axşam çağıYerə düşdüm budaqdan.
Mən səni axtardımMən səni ulduzlarınİşığında axtardım,
Nazim yadıma düşdüDağların dağa bənzər!Yanıq bağrın nə qaradır,
Bu gecə şaqşaraq çalxandı dənizI**Bu gecə şaqşaraq çalxandı dəniz
TarM.Müşfiqin əziz xatirəsinə*Gecə keçmiş... Kənd yatır...
Doğrunun üstünə qışqırdı oğruDoğrunun üstünə qışqırdı oğru:– Bəs hanı həqiqət, böyük həqiqət?!
Başı qırxılmayıb dağlı başı təkRəsul Həmzətova*Başı qırxılmayıb dağlı başı tək,
Bir insan doğuldu... Öldü... yığıldıBir insan doğuldu... Öldü... yığıldı,Danışdı “natiqlər”... Yaşardı min göz.
Qonşum çapdı divarıQonşum çapdı divarı,Batdı bu gün qan-tərə,
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.