Сабир Рустамханлы: Советские
Maşın dağdan dərəyə, dərədən düzə dönür,Uçurumlar üstündə ürəklər buza dönür,
Müqəddəs adətlərMüqəddəs adətlər ucaldır məni,Mən onun eşqiylə yaşayam gərək.
Kəndimizin qızlarınaƏbəs yerə məndən uzaq gəzirsiniz,Əbəs yerə utanırsınız məndən belə!
Gərək biz bacaraqGərək biz bacaraq qurban verməyi,Bacaraq od tutub alışmağı da.
Xatirə qatarıFikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
Məni sevirsənsəDüşünsək, düz gəlməz sözünün çoxu,Ocaqsız bir evdə necə köz olar?
Səndən küsmüşəmDağ mavi qartaldı, duman qanadı,Laləni köksümə sıxdım, qanadı.
Zirvənin dərdiGecələr dağları duman alandaGecələr zülmətdə
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
Niyə...Sən ki, o yolları son dəfə keçdinNiyə daş olmadın, ayağım, niyə?
YollarımızAzərbaycan yollarının ilqarı dönməz,Qanadlanıb bir oymaqdan
Bir mahnı oxuyur kənd gözəlləriBir mahnı oxuyur kənd gözəlləri,ay lolo, bir mahnı,
Təzə pərdəUlu babam RüstəmxanınAlapaça atı varmış.
TorpaqdadırBir pərdəyəm tardan gizli,Bir istəyəm yardan gizli...
Gözümdə qaldınSəhərdin – ömrümə günəş doğuldu,Vüsaldın –
RəqqasəSən ortada ağ şam kimi yanırdın,İşığına axışırdı alqışlar.
Bir səsin gücüBir rəsmi məclisdə ana dilimizdə kəlmə kəsən olmadı. Təkcə təbrikə gələn uşaqlardan biri iki bənd şeir dedi...*Boynu qalstuklu körpə çiçəyim,
Xəbər gözləyirəmYetmiş ildi dünyanın altıda biri qırmızı alova bürünüb yanır. Kənarda dayananlar da, alovun içindəkilər də bilir ki, bu söndürülməlidir. Amma öz-özünə yanıb qurtarmayana qədər yaxın düşmək olmur. Mübarizə adına qalxırsan, səni də yandırır. Amma sərçə kimi hərə bir damla su atsa yanğın böyüməz. O tək-tək damlalar zamanı nə qədər irəli çəkir, yanğının tez sönməsinə nə qədər xidmət edir? – bunu hesablamaq çətindir. Amma vaxtın dəyirmanını işlədən də o damlalardır.*Xəbər gözləyirəm... Kimdən; hayandan?
ƏləkMetroda bir qarı əlində ələk aparırdı...*Ay nənəcan, hardan aldın
Analar ağlamasınTəkcə analar ağlamasın,Analar ağlayanda dözə bilmirəm.
Qar yağardıQar yağırdı, sübhün zəif işığıtək,Təbiətin uyğusuna qar yağırdı.
Bir qarış vətən torpağıDüşmən kəsdi qapınıağır şərtləri ilə...
Gedir – getsin, qalır – qalsınUçub gedək, bu yuvadaKimlər məskən salır – salsın.
BarışıqSevinc atlı, biz piyada –Yüzillərlə yüyürmüşük arxasınca.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.