Хумам Табризи: О природе
ای صبا آنچه شنیدی ز لب یار بگوعاشقان محرم رازند نه اغیار بگو
Газель 176میآمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی
Газель 180باز ای مطرب حدیثی در میان انداختیفتنهای در مجلس صاحبدلان انداختی
Газель 181چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی
Газель 182گر دلم را اشتیاق روی یاران نیستیز آتش دل آب چشمم همچو باران نیستی
Газель 184گفت از برای چیدن گل در چمن شدیاز مات شرم باد که پیمانشکن شدی
Газель 185بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی
Газель 186توبه کردم که نخوانم دگرت ماه و پریهر چه دیدیم و شنیدیم از آن خوبتری
Газель 188ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
Газель 189ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری
Газель 193دیگر نخوانم جان تورا زیرا که از جان خوشتریاز حسن خوبان نشمرم حسنت که زایشان خوشتری
Газель 194بازیچه نیست آخر آیین عشقبازیبا دوست درنگیرد تا روح در نبازی
Газель 196به یک کرشمه توانی که کار ما سازیولی به چارۀ بیچارگان نپردازی
Газель 198در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسیمرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی
Газель 200بگذشت بر نظارگان نگذاشت در قالب دلیاز حسن او پر دیدهام این شیوه در هر منزلی
Газель 201اکنون که نیست ما را با دوستان وصالیپیوند تن نخواهد جانم به هیچ حالی
Газель 204کو جوانی تا فدای عشق خوبان کردمیبار دیگر عمر خود در کار ایشان کردمی
Газель 209به جای هر سر مویی گرم بود جانیفدای خاک کف پای چون تو جانانی
Газель 216ای گل از غنچه کی برون آییکه شدم ز انتظار سودایی
Газель 220گلستانی و ما مستان بوییچه باشد گر بیابم آرزویی
Рубаи 61میآمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.