Насими: О природе
سر چه باشد که نثار قدم یار کنندیا دل و دین به چه ارزد که در این کار کنند
Газель 127دردمندان تو اندیشه درمان نکنندمستمندان غمت فکر سر و جان نکنند
Газель 129حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند
Газель 133بازآ که بی رویت شدم سیر از جهان و جان خودیارب مبادا هیچ جان دور از بر جانان خود
Газель 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Газель 136گر ماه من شبی چون تابان قمر برآیدباشد سر زوالش خورشید اگر برآید
Газель 137Когда моя луна взойдет на небосклоне красоты,Весь озаренный небосвод и лик луны увидишь ты.
Газель 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید
Газель 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Газель 141بیا که بیتو مرا این جهان نمیبایدبه جز وصال تو ما را جنان نمیباید
Газель 142آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید
Газель 143کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسیددم از این معنی زدن اول مرا خواهد رسید
Газель 145ساقی سیمین برآمد باده میباید کشیدحرف رندی بر سر سجاده میباید کشید
Газель 146شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟
Газель 148کفر زلفت گر نهد بر سر مرا یکبار بارنیست ایمانم اگر باشد مرا زان بار بار
Газель 149مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار
Газель 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Газель 156اگر او او نماید ید رخ چون مه مه و خور خورشود ود از جمالش لش مه و خور خور منور ور
Газель 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Газель 159بر سینه من ناوک مژگان زدهای بازدر جان و دلم آتش هجران زدهای باز
Газель 160بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟
Газель 163ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
Газель 164باطن صافی ندارد صوفی پشمینه پوشدست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش
Газель 165رشته پرتاب جان تا چند سوزانم چو شمعترسم از دل سر برآرد آتش جانم چو شمع
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.