Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است
Газель 2123سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست
Газель 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است
Газель 2137پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم استاز خنده بی وقت دل پسته دو نیم است
Газель 2141محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان استبیداری حیرت زدگان خواب گران است
Газель 2143چون آینه هر دل که ز روشن گهران استدر نقش بد و نیک به حیرت نگران است
Газель 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون استجان رشته شیرازه فرقان جنون است
Газель 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوستخورشید هم از حلقه به گوشان خط اوست
Газель 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟این قطره گرم از دل سوزان که جسته است؟
Газель 2159از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته استاین بار جنون سخت به من تنگ گرفته است
Газель 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی استهر روز ازین ماه مبارک شب عیدی است
Газель 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی استبر گوهر شهوار، صدف کام نهنگی است
Газель 2172بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بستیوسف چو نباشد در کنعان نتوان بست
Газель 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟استادگی عکس درین آب روان چیست؟
Газель 2187لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست
Газель 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت
Газель 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت
Газель 2204این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست
Газель 2217به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است
Газель 2228بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن استگر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است
Газель 2233مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست
Газель 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است
Газель 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج
Газель 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟
Газель 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبحگل به دامن چیند از خورشید تابان همچو صبح
Газель 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح
Газель 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح
Газель 2305مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخمی کند گوینده را دشنام اول کام تلخ
Газель 2313بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاددیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد
Газель 2319کشتی دریاییای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد