Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
سیل را گنج شمارد دل ویرانه مابرق را تنگ در آغوش کشد دانه ما
Газель 576به محفل تو که خاموش بود سپند آنجاکراست زهره که سازد صدا بلند آنجا؟
Газель 580خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجاگرفت دامن آن یار دلنواز اینجا
Газель 592مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را
Газель 594ز دوزخ است چه پروا نیازمند ترا؟که ساخت شعله سویدای دل سپند ترا
Газель 607گداخت دیدن آن روی بی نقاب مراچو نخل موم، نمی سازد آفتاب مرا
Газель 610ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مراکه از گرانی جان، کوه بر دل است مرا
Газель 611گرفتگی دل از چشمِ روشن است مراگره به رشته ز پیوندِ سوزن است مرا
Газель 612ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا
Газель 620ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مراز بحر کرد کرم خلعت وجود مرا
Газель 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا
Газель 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن رابس است آب دهن آسیای دندان را
Газель 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان راخط تو ساخته خس پوش، آب حیوان را
Газель 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را
Газель 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را
Газель 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را
Газель 654به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Газель 662رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما
Газель 663شکست رنگ می از ترک میگساری مانمک به چشم قدح ریخت هوشیاری ما
Газель 665هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما
Газель 667زهی به غمزه جانسوز برق مذهبهابه خنده شکرین نوبهار مشربها
Газель 674زهی نقاب جمالت برهنهروییهاخموشی تو زبانبند کامجوییها
Газель 686فصل بهار کرد مصور بهشت راپر حور ساخت عالم خاکی سرشت را
Газель 690هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟هم گریه کباب نباشد کسی چرا؟
Газель 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟
Газель 693قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را
Газель 698وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را
Газель 706دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را
Газель 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را
Газель 731از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا