Рубаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Söz yox ki, Gülüstani-İrəmdir Qudyal,Ahuləri ram olan hərəmdir Qudyal.
Рубаи 64ای حلم تو طالب رضای همه کسحاصل شده از تو مدعای همه کس
Рубаи 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Рубаи 34تا چند دلت بیخبر از مرگ بودتا کی به سرت فکر سر و برگ بود
Əngur genə bağdə göstərdi şikəmƏngur genə bağdə göstərdi şikəm,İsayə məgər hamilə oldu Məryəm?!
Рубаи 68ای قصر وجودم باساس اخلاصسلطان محبت ترا خلوت خاص
Рубаи 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Рубаи 40دنیا که تو را دو روزه دارد دلخوشیک سر سه طلاقش بده ای صاحب هش
Şərayi-Yəmanidi şərabi-gülfamŞərayi-Yəmanidi şərabi-gülfam,Kim məğribi-xumdəndi tülui hər şam;
Рубаи 80کار دو جهان ز عشق دارد رونقدر عشق گرفته است این نظم نسق
Рубаи 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Рубаи 42ای آن که عقول عاقلت میخوانندسادات تمام سیّدت میخوانند
Mehrabdə səcdə etdin adət, ey şeyxMehrabdə səcdə etdin adət, ey şeyx,İzhar elədin sidqü iradət, ey şeyx,
Рубаи 84ای ماه رخت شمع شبستان خیالخالی شدن من ز خیال تو محال
Рубаи 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Рубаи 50مجذوب تنگ بساط میباید بودبیگانه اختلاط میباید بود
Ey feyzüvə məcmueyi-aləm möhtacEy feyzüvə məcmueyi-aləm möhtac,Bu ərzü səmavü ərşi-əzəm möhtac,
Рубаи 97گر طالب آرام دلی کام مجوور کام طلب می کنی آرام مجو
Рубаи 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Рубаи 52میگفت به سرو در چمن فاختهایهر چند به ما سایه نینداختهای
Gər etsə təbib dərdi-pinhanə əlacGər etsə təbib dərdi-pinhanə əlac,Hər dəmdə gözümdən tökülən qanə əlac,
Рубаи 102تا چند ای شمع عشق بی قرارم سازیسرگشته دور روزگارم سازی
Рубаи 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد
Рубаи 53ای قبله اقلیم ولایت کویتمحراب بلند طاق دین ابرویت
Ey qüdrətin asarı sənin ərzü səmaEy qüdrətin asarı sənin ərzü səma,Ey əmri qılan kövnü məkanı peyda.
Рубаи 103گفتم صنما بهر چه در هر نظریاز غمزه خدنگ می زنی بر جگری
Рубаи 39با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد
Рубаи 57ای آن که ز الحاد شدی هرزه درایک ره نظر از مغاک کن سوی سما
Düşdü əlimə bir gecə bir şişə şərabDüşdü əlimə bir gecə bir şişə şərab,Gətdim evə sübh içim məni-xanəxərab,
Рубаи 104گفتم صنما مرا پریشان کردیقصد دل و دین غارت ایمان کردی