Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Подойди ко мне, кравчий, налей мне вина,Чтоб душа моя стала блаженно-хмельна.
Касыда 221نثار اشک من هر شب شکر ریزی است پنهانیکه همت را زناشوئی است از زانو و پیشانی
DibaçəDİBAÇƏYa Rəb, rəhi-eşqində bəni şeyda qıl,
Касыда 126هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم
Касыда 35گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکندعشق تو قصد دل و غارت ایمان نکند
Касыда 7پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار
Джам-и Джам, глава 109از در معرفت مگردان رویکام جویی، به شهر عرفان پوی
Атешкаде, глава 32سیّم عاشور چون شمع افقسر نهفت اندر پس نیلی تنق
Talıstanİxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.
Стихотворение 136دزد عیاری، بفکر دستبردگاه ره میزد، گهی ره میسپرد
Мират аль-мухаккикин, глава 4بدان که هرچه عدم او ضروری بود او را ممتنع الوجود خوانند و هر چه وجود او ضروری بود او را واجب الوجود گویند و هر چه وجود و عدم او هیچ کدام ضروری نبود او را ممکن الوجود خوانند. اکنون بدان که هر چه موجود است یا واجب الوجود است یا ممکن الوجود، بجهت آنکه موجود دروجود خود به غیری محتاج هست یا نیست.اگر در وجود خود به غیری محتاج نیست، آن را واجب الوجود خوانند چنانکه حق سبحانه و تعالی، و اگر در وجود خود محتاج است به غیری، او را ممکن الوجود خوانند و اینجا اثبات واجب الوجود ظاهر شد چرا که ممکنات موجودند و وجود ممکنات البته از غیری باشد و آن غیر هر آینه منتهی شود به واجب الوجود. و دیگر آنکه تا واجب الوجود نباشد ممکن الوجود را ممکن نتوان گفت، یعنی تا اول محتاجٌ الیه نباشد نتوان گفت که فلان چیز محتاج است به فلان چیز، پس واجب الوجود ثابت شد و ممکن الوجود در بقای وجود اگر محتاج نباشد به غیری، آن را جوهر گویند و اگر باشد آن را عرض خوانند و بدان که بقای وجود غیر وجود است؛ بجهت آنکه دو کس را میبینیم یکی تا ده سال بیش نمیماند و یکی تا صد سال میماند و هر دو در وجود شریکند، بجهت آنکه در حال حیات هر دو بر هر دو صادق است که موجودند؛ اما بقای وجود این صد سال است و بقای وجود آن دیگر ده سال. پس معلوم شد که بقای وجود غیر وجود است. پس ممکنات یا جوهر باشند یا عرض.
Касыда 28مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن
Шараф-наме, глава 21Кравчий, дух мой взнеси! Животворно вино!Оживлюсь, если выпито будет оно,
Таркиббанд 9بر سر شه ره عجزیم کمر بربندیمرخت همت ز رصدگاه خطر بربندیم
Касыда 46در آرزوی ناوک او مردم ای کمانسستی مکن بسویم ازو ناوکی رسان
Касыда 2به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا
Касыда 54سرو سهی که سجده برد سرو کشمرشسنبل دمید بر طرف سوسن ترش
Касыда 8ای زمان دلگشایت نوبهار روزگارصبح نوروز از جبین بخت سبزت آشکار
Джам-и Джам, глава 120گر مریدی ز دار دور شوددر مریدی در آن حضور شود
Атешкаде, глава 40چون عروس حجلهٔ فیروزه گونمهد زرّین بست بر پشت هیون
BəstiYurdumuz silkinib çıxalı yasdan,Aldım sorağını Kürdən, Arazdan;
Стихотворение 25بلبلی از جلوهٔ گل بیقرارگشت طربناک به فصل بهار
Səadətnamə, 129شد در ایّام تابعین این نامعالم علم فرعی و احکام
Касыда 36جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی
Шараф-наме, глава 38Кей-Хосровову чашу, о кравчий, возьми, —Так отрадно сверкает она пред людьми.
Касыда 10مگر به ساحت گیتی نماند بوی وفاکه هیچ انس نیامد ز هیچ انس مرا
Касыда 26سپیده دم ز می لعل جوی جام بلورخواص کوثر کاس و مزاجها کافور
Касыда 52تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود
Касыда 53تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش
Касыда 10منت ایزد را که با اقبال و دولت همعنانروی در برج شرف آورد خورشید جهان