Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را
Газель 810گمراه کند غفلت من راهبران راچون خواب، زمین گیر کند همسفران را
Газель 813تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را
Газель 821کوشش نبرد راه به مأوای دل ماکز هر دو جهان است برون، جای دل ما
Газель 827ای خار و خس بحر ثنای تو سخنهاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهنها
Газель 830چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را
Газель 831بیقدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را
Газель 833از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را
Газель 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر راپیوند نیست حاجت این نخل خوش ثمر را
Газель 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟
Газель 839ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین راکه نقش راست نسازد سیاه روی نگین را
Газель 848به ادب نوش، جام دولت رامده از کف زمام دولت را
Газель 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب
Газель 881کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟کف چه باشد تا شود بر چهره دریا نقاب
Газель 897بی خبر شو ز دو عالم، خبر یار طلبدست بردار ز خود، دامن دلدار طلب
Газель 902سبکسری که اسیر هواست همچو حبابمیان بحر ز دریا جداست همچو حباب
Газель 903هوا چکیده نورست در شب مهتابستاره خنده حورست در شب مهتاب
Газель 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجابامروز از کدام طرف سر زد آفتاب؟
Газель 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آبباشد حباب از سبکی خوش نشین در آب
Газель 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!
Газель 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوختشعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت
Газель 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداستآهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست
Газель 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناستشبنم روشن گهر در گلستان فرمانرواست
Газель 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟
Газель 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست
Газель 962من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است
Газель 984در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرستموج این وادی رگ جان، ریگ این صحرا سرست
Газель 996نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس استبرگ سبزی زان بهار بی خزان ما را بس است
Газель 1016هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ استنرگس بیمار از ناز مسیحا فارغ است
Газель 1018شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک استنازک اندامی که من دارم سراپا نازک است