Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
درین ریاض کسی خوشه اش دو سر داردکه غیر اشک دگر دانه ای نمی کارد
Газель 348که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را
Газель 349اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را
Отдельное стихотворение 352به آه سرد دل خود دو نیم باید کردچو غنچه خنده به روی نسیم باید کرد
Газель 357ندارد در خور من باده ای گردون میناییمگر از خون دل لبریز سازم ساغر خود را
Газель 361خوشا روزی که بینم دلبر بگزیده خود راز رخسارش برافروزم چراغ دیده خود را
Отдельное стихотворение 363کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشدکه گل ز شاخ به تعظیم او پیاده نشد
Газель 364به زور خود شدی مغرور تا انداختی خود رانکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را
Газель 368زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را
Отдельное стихотворение 379عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟پیش خورشید صف آرایی شبنم چه کند؟
Отдельное стихотворение 380آه را یاد سر زلف تو پیچیده کندفکر را شیوه رفتار تو سنجیده کند
Отдельное стихотворение 382باده ای را نپرستم که خرابم نکندگرد آن شمع نگردم که کبابم نکند
Газель 382نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را
Газель 383نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را
Отдельное стихотворение 386دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بودمشک این نافه سراسر جگر سوخته بود
Газель 386سفیدی های مو بیدار کی سازد سیه دل را؟که گلبانگ رحیل افسانه خواب است غافل را
Газель 393ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را
Отдельное стихотворение 395اول به ظالمان اثر ظلم می رسدپیش از هدف همیشه کمان ناله می کند
Отдельное стихотворение 397این ناقصان که فخر به انساب می کنندپس پس سفر چو طفل رسن تاب می کنند
Отдельное стихотворение 400خطت ز پیش چشم سوادم نمی روددلسوزی رخ تو ز یادم نمی رود
Отдельное стихотворение 403آنجا که عارض تو ز می لاله گون شوددر دیده رشته های نگه جوی خون شود
Отдельное стихотворение 406از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شوددر زیر ابر برق به تمکین نمی شود
Газель 405چه داند آن ستمگر قدر دل های پریشان را؟که سازد طفل بازیگوش کاغذباد قرآن را
Отдельное стихотворение 409آیینه ات ز چشم بدان بی صفا شده استخاکستر سپند، جلای تو می دهد
Газель 409ز منع افزون شود شوق گرستن بی قراران راکه افزاید رسایی از گره در رشته باران را
Отдельное стихотворение 412به جای قطره باران به کشت طالع ماز آسمان ستم پیشه مور می آید
Газель 413نسازد رویگردان کثرت لشکر دلیران رانیستان مانع از جولان جرأت نیست شیران را
Отдельное стихотворение 417رونق ز لاله زار تو خط سیاه برداین هاله روشنی ز شبستان ماه برد
Отдельное стихотворение 418گفتار او غم از دل ناکام می برداین قند سوده تلخی بادام می برد
Отдельное стихотворение 419تا چند ناگواری از اندازه بگذرد؟اوقات در شکنجه خمیازه بگذرد