Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دوزخ ارباب معنی صحبت قال است و بسهست اگر دارالامانی صحبت حال است و بس
Газель 4831میوه باغ امیدم داغ حرمان است و بسیار دلسوزی که میبینم نمکدان است و بس
Газель 4840دامگاه تازه ای پرواز را منظور بوداین که می کردم نفس را راست گاهی در قفس
Газель 4841شد ز خط لعل تو ایمن ز شبیخون هوسدر شب تار بود شهد مسلم ز مگس
Газель 4851صد گل به باد رفت و گلابی ندید کسصد تاک خشک گشت و شرابی ندید کس
Газель 4856هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باشخواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش
Газель 4860چون لب پیمانه زنهار از سخن خاموش باشصد سخن گر بگذرد در انجمن خاموش باش
Газель 4861بادهٔ گلرنگ شو یا شیشهٔ بیرنگ باشبوی خون میآید از نیرنگ، بینیرنگ باش
Газель 4862از زمین دامن بیفشان همسفر با ماه باشخانه را زیر و زبرکن آسمان خرگاه باش
Газель 4867پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباشاز سبکساری چو کف سیلی خور دریا مباش
Газель 4871از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباشچون دم شمشیر از پشت کمان غافل مباش
Газель 4872از هوسناکی گران برخاطر دوران مباشاز فضولی بارصاحبخانه چون مهمان مباش
Газель 4876دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباشکور را فرزند بینا می شود غمگین مباش
Газель 4878ظاهر مردان به زیور گر نباشد گو مباشحلقه بیرون در گر زر نباشد گو مباش
Газель 4883دیده ما گرز خون رنگین نباشد گومباشحلقه بیرون در زرین نباشد گو مباش
Газель 4885چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش
Газель 4886جسم اگر ازیکدگر ریزد غباری گو مباشروح اگر ازتن هواگیرد بخاری گو مباش
Газель 4887گر نباشم من غبار آستانی گو مباشدربهشت جاودان برگ خزانی گو مباش
Газель 4888عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباشمغز اگر بیجا شود آشفته دستاری مباش
Газель 4897در سر زینت خودآرا می رود آخر سرشحلقه فتراک طاووس است از بال و پرش
Газель 4911در غریبی تابه چند افتدکسی ازیادخویش؟کو جنونی تا برآرم گرد از بنیاد خویش
Газель 4913برگ عیش من بود رنگینی افکار خویشاز تماشای بهشتم فارغ از گلزار خویش
Газель 4915نیست رزقم تیر تخشی چون کمان ازتیر خویشقسمتم خمیازه خشکی است از نخجیر خویش
Газель 4917کوته اندیشی که نفرستد به عقبی مال خویشچشم امیدش بود پیوسته در دنبال خویش
Газель 4919هر که می کوشد به تعمیر تن ویران خویشگل ز غفلت می زند بر رخنه زندان خویش
Газель 4928نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودشچه شمع است این که چون پروانه گردد گرد سردودش
Газель 4932حساب دین و دل راپاک کن باچشم عیارشکه شب رانیمه خواهد کرد از خط حسن طرارش
Газель 4935ز شست صاف از دل می جهد گرم آنچنان تیرشکه از بوی کباب افتد به فکر زخم ،نخجیرش
Газель 4936شکارانداز صیادی که من هستم نظر بازشز گیرایی نریزد خون صید از چنگل بازش
Газель 4947اگر چه می زند آتش به عالم روی تابانشگلو تر می شود از دیدن سیب زنخدانش