Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشنهاز خوی آتشینت تازه دایم داغ گلخنها
Отдельное стихотворение 470سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوزخورشید از عذار تو حیرت کند هنوز
Отдельное стихотворение 471چون مسیحا فرد شو دل زنده جاوید باشسوزن از خود دور کن در دیده خورشید باش
Отдельное стихотворение 474سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنشدست برده است از ید بیضا بیاض گردنش
Газель 473نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریابه سیلی سرخ دارد روی خود مرجان درین دریا
Отдельное стихотворение 475کاکل او درهم است از شورش سودای خویشاز پریشانی ندارد زلف او پروای خویش
Газель 474چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟که هر موج خطر قفلی است بر گنجینه دریا
Отдельное стихотворение 478آه کان سرو گل اندام ز رعنایی هاجامه را فاخته ای کرده که نشناسندش
Газель 479سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجاصحبت شیر و شکر، شیشه و سنگ است اینجا
Газель 484نیست در دیده ما منزلتی دنیا راما نبینیم کسی را که نبیند ما را
Отдельное стихотворение 486هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاصهر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص
Газель 486می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را
Отдельное стихотворение 490بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گلدر جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل
Отдельное стихотворение 491گرچه زنگ خاطر تن پروران چون روزه امصیقل آیینه روحانیان چون روزه ام
Газель 493کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟چرخ یک حلقه بود زلف چو زنجیر ترا
Отдельное стихотворение 502نیست ناخن در کف و مشکلگشایی میکنمکار عالم را به این بیدست و پایی میکنم
Газель 503راه خوابیده رسانید به منزل خود رانرساندی تو گرانجان به در دل خود را
Отдельное стихотворение 505ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریمچین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم
Газель 511عشق سازد ز هوس پاک دل آدم رادزد چون شحنه شود امن کند عالم را
Газель 514تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مراتریِ بدگهران عالمِ آب است مرا
Отдельное стихотворение 516جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟سبک از پله انجام به آغاز آیم
Газель 521دل مقید به شکرزار هوس نیست مرارشته حرص به پا همچو مگس نیست مرا
Отдельное стихотворение 524کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟
Газель 525آن که سوز جگر و دیده تر داد مراهمچو شمع از تن خود زاد سفر داد مرا
Отдельное стихотворение 527صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم
Газель 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا
Отдельное стихотворение 535دام امید در ره ایام بستهایمدر رهگذار سیل ز خس دام بستهایم
Отдельное стихотворение 539گرم نصیحت دل دیوانه خودیمسنگیم و در کمینگه پیمانه خودیم
Газель 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان راچه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟
Отдельное стихотворение 548درگذشت از خاکساری دشمن از آزار منشد حصار عافیت کوتاهی دیوار من